Author Archives: نویسنده کلینیک24

رتینوپاتی زودرس

رتینوپاتی زودرس چیست و چگونه تشخیص داده می شود ؟

رتینوپاتی (مشکلات شبکیه) نوزادان نارس

رتینوپاتی زودرس (ROP) بیماری است که در نوزادان نارس ایجاد می‌شود. این بیماری موجب می‌شود که رگ‌های خونی غیرطبیعی در شبکیه چشم تشکیل شوند. شبکیه، لایه‌ای از بافت‌های عصبی است که موجب می‌شود ما جهان اطراف خود را ببینیم. رشد این رگ‌های خونی می‌تواند باعث شود که شبکیه از پشت چشم جدا شود و در نهایت منجر به کوری شود. برخی از موارد ابتلا به ROP خفیف هستند و به خودی خود خوب می‌شوند، اما در موارد دیگر برای درمان و پیشگیری از کوری و اختلال بینایی، نیاز به انجام جراحی است.

نوزادانی که با مشکل رتینوپاتی زودرس به دنیا می‌آیند، در آینده بیش از دیگران در معرض ابتلا به مشکلات چشم مانند جدا شدن شبکیه، نزدیک‌بینی، انحراف چشم، تنبلی چشم و آب‌سیاه هستند. در بسیاری از موارد می‌توان این مشکلات را درمان یا کنترل کرد.

تست و تشخیص رتینوپاتی زودرس

کودکانی که قبل از هفته‌ی سی‌ام بارداری به دنیا می‌آیند، وزن آن‌ها کمتر از ۱٫۵ کیلو است و یا به هر دلیل دیگری در معرض خطر رتینوپاتی هستند، باید مورد معاینه قرار بگیرند. اولین تست تشخیصی باید ۴ تا ۹ هفته بعد از تولد انجام گیرد، که زمان دقیق انجام آن به سن بارداری کودک بستگی دارد.

  • کودکانی که در هفته ۲۷ بارداری یا دیرتر به دنیا آمده‌اند باید در هفته چهارم پس از تولد معاینه شوند.
  • کودکانی که زودتر از هفته ۲۷ بارداری به دنیا آمده‌اند باید دیرتر از هفته چهارم پس از تولد معاینه شوند.

سایر معاینات و تست‌های تشخیصی به نتایج تست اولیه بستگی دارد. اگر در ارزیابی اولیه مشخص شود که رگ‌های خونی شبکیه حالتی عادی دارند، نیازی به معاینات بعدی نیست. قبل از این که والدین، مطب پزشک را ترک کنند باید به آن‌ها اطلاع داده شود که در آینده کودک آن‌ها به چه معاینات و ارزیابی‌های دیگری نیاز دارد.

بیماری‌های نوزادان نارس


روند رشد کودکان از یک سالگی تا 5 سالگی

روند رشد کودکان از یک سالگی تا ۵ سالگی

رشد کودکان از یک تا دوسالگی چگونه است ؟

رشد کودکان در میانه‌های این زمان ، اغلب کودکان می‌توانند راه بروند و شروع به یادگیری صحبت کردن می‌کنند . در تولد دوسالگی، دیگر چهره‌ی کودک حالت نوزاد مانند ندارد و در این زمان او دیگر خردسال است. هرچقدر خردسالان رشد می‌کنند و توانایی‌های بدنی آن‌ها بیشتر می‌شود، فعالیت فیزیکی بیشتری خواهند داشت.

طی سال دوم، میزان رشد کودک نسبت به قبل کاهش پیدا می‌کند. در این سال احتمالاً کودک در حدود ۲٫۲۷ کیلوگرم وزن اضافه می‌کند و در حدود ۱۰ تا ۱۲ سانتی‌متر رشد قدی خواهد داشت. با گذشت دو سال از این زمان، کودک به حدود نیمی از قد بزرگسالی خود و اندازه سر او به ۹۰ درصد از اندازه سر بزرگسالی‌اش می‌رسد. وزن پسران در مقایسه با دختران رشد بیشتری دارد اما رشد قدی آن‌ها تقریباً یکسان است. در این زمان چیزی که بیشتر از رشد بدنی کودکتان توجه شما را به خود جلب می‌کند، تغییر ظاهر و چهره‌ی او است. حالت اندام‌های بدن کودک شروع به تغییر می‌کنند.

به جای شکم برآمده و دست و پاهای کوتاه که مناسب خزیدن روی زمین و چهار دست و پا راه رفتن است، کودک به تدریج بدن کشیده و لاغرتری پیدا می‌کند و به خاطر داشتن فعالیت زیاد بدن او بیشتر حالت عضلانی پیدا می‌کند. چهره‌ی کودک شما در این زمان به جای آن که به یک نوزاد شبیه باشد بیشتر به خردسالان پیشدبستانی شبیه است.

رشد کودکان ۲ تا ۳ سالگی

طی سال سوم زندگی، اغلب کودکان نوپا حدود ۱٫۸ کیلوگرم وزن اضافه می‌کنند و بین ۵ تا ۸ سانتی‌متر به قد آن‌ها اضافه می‌شود. آن‌ها به شدت فعال هستند و از راهه‌های فیزیکی بسیاری آموزش می‌بینند. آن‌ها به اطراف می‌دوند و هر روز مهارت‌های جدیدی کسب می‌کنند مانند شوت کردن توپ یا سوار شدن بر سه‌چرخه. اشتهای کودک در این زمان می‌تواند حالات بسیار متفاوتی داشته باشد که این امری عادی است. همچنین ممکن است کودک شما تنهابه خوردن یک غذای خاص علاقه نشان دهد.

اگر شما از دادن این غذای خاص به کودک امتناع کنید، این عادت به زودی از سر او می‌افتد. برای آن که کودک شما عادات غذایی سالمی پیدا کند، سعی کنید انواع و اقسام غذاهای مختلف و متنوع را به کودک بدهید و به او اجازه دهید که تصمیم بگیرد که کدام غذا و چه مقدار از آن را بخورد. هر یک از کودکان به لحاظ ژنتیکی دارای جثه و قد متفاوتی هستند اما یک کودک نوپای سالم به طور کلی باید با روند متناسبی به رشد خود ادامه دهد.

در هر یک از جلسات مراجعه به پزشک، قد و وزن کودک اندازه‌گیری شده و در یک جدول ثبت می‌شود. این کار موجب می‌شود که پزشک بتواند روند رشد کودک شما را زیر نظر داشته باشد و در صورت بروز هر روند غیرعادی بتواند آن را تشخیص داده و مورد بررسی قرار دهد.

روند رشد کودکان از 4 تا 5 سالگی

روند رشد کودکان از ۴ تا ۵ سالگی

کودکان در این سن همچنان فعالیت فیزیکی بالایی دارند اما یادگیری آن‌ها با تمرکز بیشتری است و جنب جوش آن‌ها در حین یادگیری کمتر است. کودکان در این سن با گذشت هر سال در حدود ۲ کیلوگرم به وزنشان و در حدود ۵ تا ۸ سانتی‌متر به قدشان اضافه می‌شود. یک کودک ۴ ساله به طور متوسط ۴۰ پند وزن و ۴۰ اینچ قد دارد.

کودکان پیش‌دبستانی همچنان در حال یادگیری و بهبود مهارت‌های حرکتی کلی و بزرگ (مانند حرکت دادن دست و پا و بازی کردن) و همچنین مهارت‌های حرکتی ظریف‌تر خود (مانند نقاشی کشیدن، ساختن کاردستی و حل کردن پازل) هستند. کودکان در این سن معمولاً می‌توانند روی یک پا بایستند و لی‌لی کنند. بازی کودکان در این سن بسیار خلاقانه و خیال‌انگیز می‌شود که این موضوع نقشی بسیار مهم در رشد ذهنی کودک دارد. بنابراین باید توجه کنید که کودک شما زمان کافی برای انجام بازی‌های خلاقانه داشته باشد (چه تنها و چه با دوستانش). او ممکن است در این زمان هرکاری انجام دهد، از جمله کشیدن نقاشی، زندگی در خانه‌ی خیالی یا بازی کردن نقش‌های مختلف.

هرچند هر یک از کودکان اندازه و فرم بدنی خاص خود را دارند اما به طور کلی همه کودکان باید با یک روند مشخصی رشد داشته باشند. برای زیرنظر داشتن رشد فیزیکی کودک لازم است که شما مراجعات منظمی به پزشک داشته باشید. در این جلسات، پزشک وزن و قد کودک را اندازه‌گیری می‌کند و این نتایج را در یک نمودار ترسیم می‌کند و سپس روند رشد کودک شما را با میانگین رشد سایر کودکان هم سن و همجنس او مقایسه می‌کند.

تغذیه کودکان و نکاتی که باعث رشد کودکان می شود


مراحل رشد نوزاد از تولد تا 1 سالگی

رشد نوزاد تا یک سالگی چگونه است ؟

مراحل رشد نوزاد و کودک از تولد تا ۱ سالگی

پدر و مادر از زمانی که برای اولین بار نوزاد خود را می‌بینند، روند رشد نوزاد  را مشتاقانه زیر نظر می‌گیرند و اضافه شدن هر اینچ به قد او یا هر نقطه عطفی در رشد او را پیش‌بینی می‌کنند. رشد فیزیکی کودک شامل میزان افزایش قد و وزن او و ایجاد سایر تغییرات فیزیکی در بدن کودک می‌شود. با بالا رفتن سن کودک به‌تدریج موها رشد می‌کنند دندان‌ها نمایان می‌شوند، بعد از چند سال می‌افتند و دوباره رشد می‌کنند و نهایتاً فرزند شما به سن بلوغ می‌رسد. تمامی این‌ها بخشی از روند طبیعی رشد کودک هستند.
پزشکان از اولین روز تولد نوزاد، اندازه‌ی وزن، قد و دور سر او را ثبت کرده و روند رشد آن را پیگیری می‌کنند. رشد کودک یک نشانه‌ی بسیار خوب از سلامت عمومی بدن اوست و کودکانی که رشد طبیعی دارند، معمولاً سلامت عمومی دارند. از سوی دیگر، رشد ضعیف و غیرطبیعی می‌تواند نشانه‌ی وجود مشکلی باشد. بنابراین شما کاملاً مراقب چگونگی رشد کودک خود باشید و برای بررسی کردن رشد طبیعی کودک خود، تا سن ۶ ماهگی به طور منظم به پزشک مراجعه کنید.

رشد نوزاد : ماه اول تا سوم

در این ماه‌ها رشد قدی و وزنی کودک بسیار سریع است. روند رشد کودک در این ماه‌ها مشابه رشد سریعی است که طی یک ماه اول داشته است. در این ماه کودک بین ۲٫۵ الی ۳٫۸ سانت رشد قدی و در حدود ۹۰۷ گرم رشد وزنی خواهد داشت. این اعداد تنها نشان‌دهنده میانگین مورد انتظار هستند و امکان آن وجود دارد که روند رشد کودک شما آرام‌تر یا سریع‌تر باشد و یا در مقطعی رشد او به طور ناگهانی زیاد شود.

اگر در سن ۶ هفتگی کودک شما بیش‌ازحد بی‌قرار است یا بیش‌ازحد معمول غذا می‌خواهد، احتمالاً این موضوع به خاطر رشد ناگهانی او در این مقطع است. اگر بی‌قراری کودک بیش از یک یا دو روز طول کشید، موضوع را با پزشک در میان بگذارید. در هر جلسه مراجعه‌ی شما با پزشک، او قد و وزن و اندازه‌ی دور سر کودک را اندازه‌گیری می‌کند و این اعداد را با نمودار رشد استاندارد کودک مقایسه می‌کند (برای دختران و پسران نمودارهای متفاوتی وجود دارد).

رشد نوزاد : ۴ تا ۷ ماهگی

کودکان در این سن همچنان به رشد سریع ادامه می‌دهند، رشد در اندازه‌ی بدن، مهارت‌های فیزیکی و توانایی ارتباط با جهان پیرامون خود. بسیاری از مهارت‌های جدیدی که می‌آموزند می‌تواند برای خوردن غذاهای سفت‌تر و جامد به کار آن‌ها بیایید.

در واقع در این زمان یا طی چند ماه دیگر، کودک شما برای اولین بار می‌تواند طعم غذایی به جز شیر مادر یا شیر خشک را بچشد. البته همچنان اصلی‌ترین غذای کودک، شیر است اما او کم‌کم می‌تواند بسیاری از مزه‌های جدید را کشف کند. تا زمانی کودک شما همچنان رو به رشد است، عادت‌های غذایی احیاناً عجیبی که دارد نباید شما را نگران کند.

طی این سه ماه، وزن اغلب کودکان دو برابر وزن تولدشان می‌شود. در این ماه‌ها کودک ماهیانه در حدود ۵۶۰ گرم وزن اضافه می‌کند و ۲ سانتی‌متر به قد او اضافه می‌شود.

رشد نوزاد ۸ تا ۱۲ ماهگی

رشد کودک در یک سال اول زندگی او بسیار سریع است و وزن او به دو برابر یا بیشتر از دو برابر وزن اولیه او می‌رسد. بعد از گذشت از مرز یک‌سالگی تین روند رشد کمی آرام می‌شود. طی این یکسال روند رشد قدی وزنی و دور سر کودک شما توسط پزشک ثبت شده و شما می‌توانید در این زمان جدول رشد کودک خود را مرور کنید و هر سؤالی در این رابطه از پزشک خود دارید بپرسید.

در هنگام بررسی جدول رشد کودک خود، روند رشد او را با خودش مقایسه کنید و نه با کودکان دیگر. هر کودکی جثه و خصوصیات فیزیکی خاص خود را دارد اما تا زمانی که کودک شما همچنان به رشد کردن ادامه می‌دهد، جایی برای نگرانی وجود ندارد.

مراحل رشد نوزاد از تولد تا 1 سالگی

کمک به رشد کودکتان

داشتن رشد عادی یکی از مهم‌ترین و اصلی‌ترین نشانه‌های سلامت کودک است که با تغذیه خوب، خواب زیاد و ورزش کردن به طور منظم به دست می‌آید. اما به طور کلی، الگوی رشد کودک شما تا حدود بسیار زیادی به ژنتیک او بستگی دارد. اگر به کودک خود بیش‌ازحد غذا بدهید یا بیش از مقدار تجویزشده به او ویتامین و مواد معدنی بخورانید، این کار موجب نمی‌شود کودک شما بلندقدتر شود.

خوردن غذای بیش‌ازحد می‌تواند موجب چاقی کودک شود. کودکان تا سن قبل از دبستان ممکن است ریزه‌خوار باشند (وعده‌های غذایی بسیار زیاد و کوچک داشته باشند) اما با این حال بسیار مهم است که به آن‌ها انواع و اقسام غذاهای موردنیاز آن‌ها را بدهید. علاوه بر داشتن تغذیه خوب لازم است که کودک حداقل روزی یک ساعت فعالیت بدنی داشته باشد.

کودکان در این سن به طور طبیعی فعال هستند بنابراین شما نیز جلوی آن‌ها را نگیرید و آن‌ها را به فعالیت تشویق کنید و تنها کاری که لازم است انجام دهید این است که محیطی امن برای فعالیت و اکتشاف کودک فراهم کنید.

خوراکی‌های مفید برای رشد کودکان


خطر بیماری هیرشپرونگ

چرا بیماری هیرشپرونگ خطرناک است ؟

چرا بیماری هیرشپرونگ مسئله نگران‌کننده‌ای است؟

از آنجایی که در بیماری هیرشپرونگ بخشی از روده، عصب‌های طبیعی را ندارد، غذاهای هضم شده نمی‌توانند به سمت جلو حرکت کنند و از این قسمت از دستگاه گوارش عبور کنند. این قسمت از روده با مدفوع مسدود می‌شود و کودک دچار یبوست می‌شود و نمی‌تواند مانند دیگران مدفوع کند.
این انسداد موجب وارد آمدن فشار به داخل روده می‌شود و ممکن است بخشی از دیواره داخلی روده دچار فرسایش شده و نازک شود. در نهایت، بروز عفونت باکتریایی در دستگاه گوارش می‌تواند مشکلات جدی را ایجاد کند.

عوامل خطر بیماری هیرشپرونگ

این مشکل در پسران بیشتر از دختران بروز می‌کند. به ازای هر ۴ کودک پسر، یک کودک دختر به این بیماری مبتلا می‌شود. همچنین کودکان مبتلا به سندرم دان، بیش از دیگران در معرض ابتلا به این بیماری هستند. در برخی از موارد، ابتلا به هیرشپرونگ می‌تواند با عوامل ژنتیکی در ارتباط باشد. اگر یکی از والدین به بیماری هیرشپرونگ مبتلا بوده باشد، احتمال بروز این بیماری در کودک بیشتراست. خصوصاً در صورتی که مادر، سابقه ابتلا به این بیماری را داشته باشد، خطر بروز آن بیشتر است. در صورتی که یکی از فرزندان خانواده به این بیماری مبتلا باشد، احتمال آنکه فرزند بعدی نیز این بیماری را داشته باشد، بین ۳ تا ۱۲ درصد است.

چرا بیماری هیرشپرونگ خطرناک است ؟

از علایم بروز بیماری هیرشپرونگ آگاه شوید : 

هشتاد درصد از کودکان مبتلا به هیرشپرونگ، در‌ همان شش هفته‌ی اول زندگی خود، علائم ابتلا به بیماری را نشان می‌دهند. نوزادانی که از این بیماری رنج می‌برند، معمولاً طی ۲۴ تا ۴۸ ساعت اول زندگی خود، علائم ابتلا به بیماری را نشان می‌دهند. اما در کودکانی که تنها قسمت بسیار کوتاهی از روده‌ها، عصب‌های عادی را ندارد، ممکن است تا چندین ما یا حتی چندین سال، هیچ علائمی بروز نکند. هرچند بیماران مختلف، علائم بسیار متنوعی دارند، اما شایع‌ترین علائم عبارت‌اند از:

  1. عدم داشتن حرکات روده‌ای طی ۴۸ ساعت اولیه زندگی
  2. تورم تدریجی و مشخص شکم
  3. ابتلای تدریجی به حملات استفراغی
  4. تب

کودکانی که علائم زودهنگام ندارند ، ممکن است علائم زیر را داشته باشند:

  • سپسیس (عفونت شدید)
  • یبوست که با گذشت زمان بدتر می‌شود
  • مدفوع کم و آبکی
  • بی‌اشتهایی
  • تأخیر در رشد و رشد کم کودک

علت و درمان یبوست نوزادان شیرخوار


بیماری هیرشپرونگ چیست ؟

بیماری هیرشپرونگ چیست ؟

بیماری هیرشپرونگ

بیماری هیرشپرونگ روده‌ی بزرگ نوزادان و خردسالان را درگیر می‌کند. این بیماری موجب جلوگیری از حرکات روده‌ای می‌شود و بنابراین مدفوع در روده بزرگ حرکت نمی‌کند و علت اصلی این امر نبودن برخی شاخه‌های عصبی در قسمت پایینی روده بزرگ است.

این بیماری یک نقص مادرزادی است. گاهی اوقات مشکل مدفوع کردن از همان بدو تولد آغاز می‌شود اما در موارد خفیف‌تر، اولین علائم بیماری ماه‌ها یا حتی سال‌ها بعد از تولد آشکار می‌شوند. بیماری هیرشپرونگ می‌تواند موجب یبوست، اسهال، استفراغ و گاهی برخی عوارض جدی برای روده مانند انتروکولیت و مگاکولون سمی شود که این عوارض بسیار جدی و خطرناک است. بنابراین بسیار مهم است که بیماری هیرشپرونگ در اولین فرصت ممکن تشخیص داده شده و درمان شود.

اگر نوزاد شما به ندرت مدفوع می‌کند، مدفوع او سفت است و شکم او حالتی باد کرده دارد لازم است حتماً به پزشک متخصص اطفال مراجعه کنید تا کودک شما را معاینه کند و تعیین کند رکتوم (قسمت انتهایی روده بزرگ) خالی است و اینکه مدفوع باقی‌مانده در روده بزرگ علت تورم شکم است یا خیر. این علائم می‌توانند نشان‌دهنده ابتلا به بیماری هیرشپرونگ باشند، بیماری نادری که موجب می‌شود کودک برخی از شاخه‌های عصبی لازم برای داشتن حرکات روده‌ای را نداشته باشد.

بیماری هیرشپرونگ با جراحی درمان می‌شود و در صورتی که برای درمان آن اقدام نشود می‌تواند منجر به عوارض بسیار مرگ‌آور و خطرناکی شود. بنابراین بسیار مهم است که در صورت ابتلای زودهنگام نوزادتان به یبوست (بلافاصله بعد از تولد یا مدت کوتاهی بعد از آن) حتماً این موضوع را به متخصص اطفال اطلاع دهید.

چرا این بیماری رخ می دهد ؟

بین هفته‌ی ۴ تا ۱۲ بارداری، زمانی که جین در حال شکل‌گیری و رشد است، سلول‌های عصبی دستگاه گوارش شکل می‌گیرند و این روند از سلول‌های عصبی دهان شروع شده و تا تشکیل سلول‌های عصبی مقعد ادامه پیدا می‌کند. به دلایل نامعلومی، ممکن است (قبل از تکمیل شدن این روند) از جایی به بعد سلول‌های عصبی رشد نکنند و بنابراین بخشی از دستگاه گوارش فاقد سلول‌های عصبی باشد. در این صورت، کودک دچار بیماری هیرشپرونگ می‌شود.

چه عواملی باعث مزمن شدن بیماری یبوست در کودکان می شود ؟


تشنج نهفته در کودکان

اثرات تشنج نهفته بر کودکان چیست ؟

تشنج نهفته در کودکان

تشنج نهفته نوعی اختلال صرعی است که به صورت حملات کوتاه‌مدت (کمتر از ۱۵ ثانیه) به صورت مات شدن، خیره شدن یا وقفه هوشیاری بروز می‌کند. این نوع از صرع بیشتر در کودکان دیده می‌شود و ناشی از فعالیت الکتریکی غیرعادی در مغز است. تشنج نهفته هیچ آسیبی به مغز نمی‌زند و تأثیری بر هوش کودکان ندارد. اگر تشنج نهفته در مدرسه و سر کلاس به صورت مکرر تکرار می‌شود، ممکن است در یادگیری کودک اختلال ایجاد کند چرا که وقفه‌های زیادی در هوشیاری او ایجاد می‌شود.

سایر کودکان یا افراد بزرگسال در هنگامی که شخص دچار حمله می‌شود ، ممکن است فکر کند که او توجهی به اطراف ندارد و یا در حال رؤیاپردازی است. احتمال آن وجود دارد که کودک براثر ابتلا به این بیماری دچار مشکلات رفتاری و یا انزوای اجتماعی شود و این حالت خصوصاً زمانی رخ می‌دهد که دیگران متوجه بیماری او می‌شوند. در برخی از موارد ممکن است تشنج نهفته تا بزرگسالی ادامه پیدا کند و حتی تبدیل به تشنج‌های کلی تونیک-کلونیک شود.

تشنج یا صرع نهفته در کودکان معمولاً در سنین بین ۴ تا ۷ سالگی آغاز می‌شود. در موارد نادری ممکن است این تشنج‌ها قبل از سن ۴ سالگی یا بعد از سن ۸ سالگی آغاز شوند. این بیماری به میزان کمی، در بین دختران بیشتر از پسران شایع است. تعداد دفعت تشنج در روز می‌تواند متفاوت باشد‌ از ۱۰ بار در روز گرفته تا حتی بیشتر از ۱۰۰ بار. بسیاری از کودکانی که به فضا خیره‌ی شوند، لزوماً در حلت تشنج ناشی از صرع نهفته نیستند. ممکن است کودک شما در حال رؤیاپردازی در مورد چیزی است که به آن علاقه دارد. اگر دیدید که طی زمانی که کودک شما به فضا خیره شده است نمی‌توانید توجه او را به هیچ روشی جلب کنید، بهتر است که برای بررسی این موضوع به متخصص اطفال مراجعه کنید.

اثرات تشنج نهفته بر کودک

کودکانی که به تشنج نهفته مبتلا هستند، معمولاً در طی حمله تشنجی در خطر نیستند. با این حال تشنج نهفته ممکن است باعث شود که کودک شما :

  1. در یادگیری در مدرسه مشکل داشته باشد .
  2. در روابط اجتماعی خود مشکل پیدا کند . 
  3. بیشتر مورد بدرفتاری قرار گیرد . 

تشخیص تشیخ نهفته در کودکان به چه شکل است ؟

پزشک در ابتدا شرح‌حال کامل بیمار را می‌گیرد و سپس معاینات فیزیکی را انجام داده و عملکرد سیستم عصبی را به دقت بررسی می‌کند. ممکن است پزشک از کودک بخواهد که برای ۳ یا چهار دقیقه نفس بلند بکشد، در حالی که با صدای بلند شمارش می‌کند و احتمالاً چشمان او بسته است. اگر تشنج نهفته رخ دهد، کودک از کشیدن نفس عمیق دست می‌کشد و چشمان خود را باز می‌کند. معمولاً در ۹۰ درصد از کودکان، کشیدن نفس‌های بسیار عمیق موجب تحریک به تشنج می‌شود و این موضوع برای تشخیص بیماری به کمک پزشک می‌آید. تستهای تشخیصی که ممکن است تجویز شوند عبارت‌اند از:

  • نوار مغزی (EEG یا الکترووانسفالوگرام) این تست، فعالیت الکتریکی مغز را ثبت می‌کند. افراد مبتلا به صرع معمولاً پالس‌های تخلیه الکتریکی غیرعادی دارند. در برخی از موارد در این تست، ناحیه خاصی از مغز که دچار اختلال شده است، مشخص می‌شود. حالت نوار مغزی بین تشنج‌ها و بعد از آن ممکن است عادی باشد.
  • اسکن مغزی: اسکن‌های مغزی مانند اسکن ام.آر.آی یا سی.تی اسکن برای تهیه تصاویر دقیق از مغز انجام می‌شوند تا وجود مشکلات دیگر در مغز بررسی شود. در صورتی که با انجام درمان، تشنج کنترل نشود، گرفتن اسکن ام.آر.آی می‌تواند به بررسی علت مشکل کمک کند.
  • آزمایش خون: برای بررسی سایر بیماری‌ها و مشکلاتی که می‌توانند باعث تشنج شوند.

مطالب پینهادی مرتبط :

اختلالات مغز و اعصاب در کودکان

صرع در کودکان ( تشخیص و درمان )


ویروس سین سیشیال تنفسی دلیل اصلی ابتلای کودکان و نوزادان به عفونت مجاری تنفسی در کودکان است .

برای پیشگیری از ابتلا به ویروس سین سیشیال تنفسی در کودکان چه باید کرد ؟

جلوگیری از ابتلا به ویروس سین سیشیال تنفسی

هیچ واکسنی برای مقابله با ویروس سین سیشیال تنفسی وجود ندارد. اما انجام برخی اقدامات احتیاطی می‌تواند از پراکنده شدن این ویروس و ابتلا به آن جلوگیری کند.

  • شستن دست‌ها به‌صورت مرتب: دستان خود را به‌صورت مرتب و قبل از لمس کردن نوزادتان بشویید و اهمیت شستن دست‌ها را به کودک خود آموزش دهید.
  • از ارتباط و لمس زیاد دوری ‌کنید: از لمس شدن کودکتان به‌وسیله کسانی که تب‌دارند و یا سرماخورده‌اند جلوگیری کنید. انجام این کار برای کودکانی که نارس به دنیا آمده‌اند و یا زیر ۲ ماه دارند بسیار ضروری است.
  • وسایل خود را تمیز نگه ‌دارید: مطمئن شوید که سطح کانتر آشپزخانه و دستشویی تمیز و ضدعفونی است به‌خصوص هنگامی‌که یکی از افراد خانواده سرماخورده است. دستمال‌های استفاده‌شده را سریعاً دور بریزید.
  • در کنار نوزادان سیگار نکشید: خطر ابتلا به ویروس سین سیشیال تنفسی در نوزادانی که در معرض دود تنباکو قرار می‌گیرند بیشتر است و معمولاً این نوزادان واکنش های شدیدتری نسبت به این بیماری از خود نشان می‌دهند.
  • از استفاده از لیوان دیگران دوری ‌کنید: همیشه و به‌خصوص زمانی که خود یا یکی از اعضای خانواده سرماخورده‌اید از لیوان و فنجان مخصوص به خود استفاده کند. لیوان هر یک از افراد خانواده را مشخص کنید.
  • اسباب‌بازی‌های کودکتان را به‌ صورت مرتب بشویید : این کار را مخصوصاً زمانی انجام دهید که کودکتان یا همبازی او بیمار می‌باشند.

نشانه های ویروس سین سیشیال تنفسی

علائم و نشانه‌های ویروس سین سیشیال تنفسی معمولاً ۴ تا ۶ رو بعد از مواجه بدن با ویروس خود را نشان می‌دهند. کودکانی که به ویروس سین سیشیال تنفسی آلوده گشته‌اند علائمی مانند علائم سرماخوردگی از خود بروز می‌دهند ازجمله :

  1. سرفه کردن
  2. آبریزش و گرفتگی بینی
  3. تب
  4. بی‌اشتهایی و کم انرژی بودن کودک
  5. عصبی بودن کودک
  6. برخی از کودکان مخصوصا نوزادان ممکن است دچار خس‌خس سینه و مشکلات تنفسی شوند.

در میان کودکان نوزادان با شدت بیشتری به این ویروس مبتلا می‌شوند. این ویروس به‌شدت در بین ماهیچه‌ها قفسه‌ی سینه و پوست بین دنده‌هایشان جمع می‌شود و باعث می‌گردد تا نوزاد دچار مشکلات تنفسی شده و تنفس او کوتاه سطحی و تند شود. گاهی سرفه کرده و یا علائمی هرچند ضعیف از وجود عفونت تنفسی در خود نشان دهد. همچنین این ویروس باعث بی‌اشتهایی، لتارژی و عصبی بودن نوزاد نیز می‌شود.

برای پیشگیری از ابتلا به ویروس سین سیشیال تنفسی در کودکان چه باید کرد ؟

عوارض جانبی

  • بستری شدن: بیشتر کودکان و بزرگ‌سالان معمولاً تا ۲ هفته بعد از شروع بیماری به‌طور کامل درمان می‌شوند. اما این ویروس در نوزادانی که به‌صورت نارس به دنیا آمده‌اند و یا کسانی که دچار بیماری‌های قلبی و یا ریوی هستند خطرناک‌تر است و ممکن است زندگی آن‌ها را تهدید کند بنابراین برای درمان کامل نیاز به بستری شدن در بیمارستان دارند.
  • پنومونی و برونشیت
  • عفونت گوش میانی
  • آسم، گاهی ابتلا به ویروس سین سیشیال تنفسی می‌تواند باعث ابتلای فرد به آسم در آینده شود.
  • عفونت‌های مکرر

بیشتر مطالعه کنید :

  1. آسم و تنگی نفس کودکان
  2. عفونت ریه های کودکان

ویروس سین سیشیال تنفسی عامل اصلی بروز عفونت مجاری تنفسی در کودکان

ویروس سین سیشیال عامل عفونت مجاری تنفسی در کودکان

ویروس سین سیشیال تنفسی (RSV) در کودکان و نوزادان

ویروس سین سیشیال تنفسی دلیل اصلی ابتلای کودکان و نوزادان به عفونت مجاری تنفسی در کودکان است . همچنین این ویروس یکی از هزاران ویروسی است که می‌تواند باعث ایجاد برونشیت (عفونت برونشیت یا کیسه‌ها هوای داخل شش‌ها) شود. بیشتر کودکان تا سن ۲ سالگی به ویروس سین سیشیال تنفسی مبتلا می‌شوند اما در بیشتر موارد این بیماری به حدی ضعیف است که نیازی به درمان ندارد.
سین سیشیال تنفسی معمولاً نگران‌کننده نیست اما گاهی می‌تواند باعث ایجاد سینه‌پهلو و یا دیگر بیماری‌ها در برخی افراد به‌خصوص نوزادان شود. بنابراین بسیار مهم است که نشانه‌ها و علائم این بیماری را بشناسید و در صورت شدیدتر شدن آن‌ها به پزشک مراجعه نمایید.

دلایل ابتلا به ویروس سین سیشیال تنفسی چیست ؟ 

یک ویروس عامل ابتلا به  سین سیشیال عفونت مجاری تنفسی در کودکان است. این ویروس همانند ویروس سرماخوردگی به بینی، چشم‌ها، گلو و شش‌ها حمله می‌کند و از طریق سرفه، عطسه و استفاده از غذا و نوشیدنی مشترک به دیگران منتقل می‌شود.
ویروس سین سیشیال انواع مختلفی دارد بنابراین بدن نمی‌تواند خود را در برابر آن ایمن سازد. به همین دلیل امکان دارد که شما در طی یک سال چندین بار به این ویروس مبتلا شوید.

عواملی که باعث تشدید ابتلا به ویروس سین سیشیال می‌شوند عبارتند از : 

  • مکان‌های شلوغ به همراه کسانی که ممکن است به این ویروس مبتلا باشند.
  • بودن در کنار دیگر کودکان یا افراد خانواده که به مدرسه می‌روند.
  • نوزادان زیر ۶ ماه
  • کودکان کوچک به‌خصوص زیر یک سال که زودتر از موعد به دنیا آمده‌اند و یا به بیماری خاصی مانند مشکلات مادر زادی قلب و ریه مبتلا هستند.
  • کودکانی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند . 

ارتباط با پزشک متخصص اطفال اصفهان 


از دلایل بروز اوتیسم خفیف چه می دانید ؟

از دلایل بروز اوتیسم خفیف چه می دانید ؟

 اوتیسم خفیف 

عبارت  اوتیسم خفیف یک تشخیص رسمی نیست. این عبارت تنها یک عبارت توصیفی‌تر از سندرم آسپرگر یا اوتیسم است. به طور کلی، زمانی که افراد از واژه اوتیسم خفیف استفاده می‌کنند، به افرادی اشاره دارند که علائم آنها با تشخیص طیف اوتیسم تناسب دارد، اما دارای مهارت‌های کلامی قوی و فعالیت‌های رفتاری کمی هستند. با این حال ، این افراد ممکن است مشکلات زیادی در ارتباطات اجتماعی داشته باشند. آنها همچنین ممکن است با ورودی‌های بیش از اندازه حسی (سر و صدای بلند، لامپ‌های پر نور و غیره) مشکل داشته باشند. در این نوع از اوتیسم، کودکان دارای درجه پایین‌تری از علائم کلاسیک هستند، و گاهی اوقات حتی افراد متوجه این شرایط نمی‌شوند تا اینکه هر یک از علائم نشان دهند.

اوتیسم خفیف و دلایل بروز آن 

از آنجا که تنها یک نوع اوتیسم وجود ندارد، یک دلیل برای این اختلال بیان نمی‌شود. برخی از فرضیه‌های رایج‌تر عبارتند از :

  • ژنتیک

خانواده‌ها و کودکانی که دارای یک نسبت فامیلی درجه یک هستند مانند یک والد یا خواهر و برادر مبتلا به اوتیسم، در معرض خطر بیشتری برای ایجاد اختلال اوتیسم هستند. با این حال، علم تعداد کمی از ژن‌های نادر و جهش‌های ژنتیکی را شناسایی کرده است که به اندازه کافی بتوانند به تنهایی عامل اوتیسم باشند. گرچه بسیاری از موارد اوتیسم ترکیبی از ژن‌های خطرناک و عوامل محیطی موجود در اوایل رشد هستند.

  • جسمی

احتمال ابتلا به اوتیسم در پسران سه تا چهار برابر بیشتر از دختران است. علاوه بر این، مطالعات تصویربرداری مغز نشان داده است که در مناطق خاصی از مغز تفاوت‌های ساختاری و عملکردی وجود دارد.

بیشتر بخوانید : علائم و درمان اختلال سندرم آسپرگر در کودکان

اوتیسم خفیف

نشانه‌های اوتیسم خفیف در کودکان چیست ؟

شما ممکن است نشانه‌های اوتیسم خفیف در کودکان را از چگونگی ارتباط با دیگران، اسباب بازی‌های آنها و نحوه استفاده از وسایل روزمره آنها تشخیص دهید. کودکان مبتلا به اوتیسم خفیف ، اختلال خود را از این راه‌ها نشان می‌دهند :

  1. اجتناب از ارتباط چشمی
  2. خیره شدن به دیگران
  3. حالات چهره غیر معمول
  4. وضعيت غير طبيعی
  5. ناتوانی در تشخیص تغییرات در لحن گفتار و گام، که می‌تواند منظور آنچه را که فرد می‌گوید تغییر دهد.
  6. صحبت کردن با صدای یکنواخت
  7. عدم تحمل تغییرات معمول
  8. عدم مهارت‌های اجتماعی
  9. مشکل در شروع یا حفظ تعاملات اجتماعی
  10. مشکل در نوبت صحبت کردن (مدیریت گفتگوها)
  11. دشواری در فهم زبان بدن دیگران
  12. مهارت‌های زبان پیشرفته نسبت به سن خود
  13. صحبت کردن زیاد در مورد موضوعات خاصی که با آن دغدغه دارد.
  14. بیان افکار درونی
  15. تاخیر در رشد
  16. علاقه‌ بیشتر به اجزای یک وسیله تا خود وسیله

حساسیت بیش از حد به نور، بافت و تار و پود، مزه‌ها، سر و صدا و سایر محرک‌ها (به اختلال ادغام حسی نیز شناخته می‌شود)
همانطور که مشاهد می‌کنید، بسیاری از علائم برای عملکرد اوتیسمی شامل روابط اجتماعی می‌شوند. در هنگام بررسی فرزندتان، اگر اوتیسم خفیف داشته باشد، احتمالا بیشتر این علائم را زمانی مشاهده خواهید کرد که او در یک وضعیت اجتماعی قرار دارد که با کودکان هم سن خود بازی می‌کند.


آریتمی در کودکان – دلایل و علائم بیماری

آریتمی یا ضربان نامنظم قلب در کودکان

آریتمی به معنی ضربان غیر طبیعی قلب است. بیشتر موارد آریتمی در کودکان ناشی از یک اتصال الکتریکی کوتاه در قلب می‌باشند. تپش قلب یک الگوی ثابت و مداوم دارد، اما آریتمی می‌تواند باعث شود که قلب بسیار آرام، بسیار سریع یا نامنظم بتپد. بسیاری از آریتمی‌ها نیاز به مراقبت پزشکی ندارند، اما برخی از آنها می‌توانند یک مشکل سلامتی ایجاد کنند و نیاز به معاینه و درمان توسط پزشک داشته باشند.

چرا آریتمی در کودکان اتفاق می افتد ؟

آریتمی می‌تواند در اثر عوامل داخلی مانند بیماری عضله قلب (کاردیومیوپاتی) یا یک نقص قلبی که کودک هنگام تولد داشته است (بیماری قلبی مادرزادی)، رخ دهد. سایر دلایل شایع ضربان نامنظم قلب در کودکان عبارتند از :

  • عفونت
  • عدم تعادل شیمیایی
  • تب
  • دارو

آریتمی در کودکان چه نشانه هایی دارد ؟

تشخیص علائم آریتمی بستگی به سن و میزان بلوغ کودک شما دارد. کودکان بزرگ‌تر می‌توانند با شما در مورد احساس سرگیجه، افزایش یا کاهش ضربان قلب خود صحبت کنند. برای نوزادان و کودکان نوپا ممکن است متوجه تغییراتی مانند رنگ پریدگی پوست، کج خلقی و بی اشتهایی شوید. برخی از علائم شایع آریتمی عبارتند از :

  1. ضعف
  2. خستگی
  3. تپش قلب
  4. احساس سرگیجه
  5. غش کردن یا حالت نزدیک به غش
  6. رنگ پریدگی
  7. درد قفسه سینه
  8. ضربان قلب آهسته
  9. ضربان قلب سریع
  10. احساس وقفه بین ضربان‌های قلب
  11. تعریق
  12. تنگی نفس
  13. مشکل تغذیه (در نوزادان)
  14. کج خلقی در نوزادان

انواع آریتمی در کودکان به چه صورت رخ می دهد ؟

انواع آریتمی در کودکان به چه صورت رخ می دهد ؟

انواع بسیاری از ضربان نامنظم قلب وجود دارند که می‌توانند به سه دسته کلی تقسیم شوند:

  • آریتمی فوق بطنی (دهلیزی)
  • آریتمی بطنی و برادی آریتمی

آریتمی‌های دهلیزی در کودکان عبارتند از:

  1. ضربان زودرس دهلیزی (PAC): ضربان‌های زودرسی که در دهلیز شروع می‌شوند.
  2. تاکی‌کاردی فوق بطنی (SVT): ضربان سریع و معمولاً نامنظم که در بالای بطن آغاز می‌شود (این وضعیت بطور ناگهانی آغاز شده و به اتمام می‌رسد).
  3. تاکی‌کاردی برگشتی گره دهلیزی بطنی (AVNRT): تپش قلب سریع به دلیل وجود بیشتر از یک مسیر از میان گره دهلیزی بطنی.
  4. فیبریلاسیون دهلیزی: وضعیتی که در آن تکانه‌های بسیاری آغاز شده و در دهلیز گسترش پیدا می‌کنند و به دنبال فرصتی هستند که از میان گره دهلیزی بطنی عبور کنند.
  5. فلوتر دهلیزی: آریتمی ناشی از یک یا چند اتصال سریع در دهلیز
  6. سندرم ولف پارکینسون وایت: بیماری که در آن یک سیگنال الکتریکی ممکن است به دلیل یک مسیر انتقال اضافه یا یک میان‌بر از دهلیز به بطن‌ها، با سرعت بسیار زیاد وارد بطن شود.

آریتمی بطنی در کودکان عبارتند از:

  1. ضربان زودرس دهلیزی (PVC): ضربان‌های اضافی زودرسی که در بطن آغاز می‌شوند. این وضعیت زمانی رخ می‌دهد که سیگنال‌های الکتریکی در بطن‌ها شروع شده و باعث می‌شوند که پیش از دریافت سیگنال‌ها از دهلیز، منقبض شوند.
  2. تاکی‌کاردی بطنی: یک وضعیت تهدیدکننده که در آن سیگنال‌های الکتریکی با نرخ سریع و نامنظم از بطن‌ها آغاز می‌شوند.
  3. فیبریلاسیون بطنی: ایجاد تکانه‌های نامنظم و آشفته از بطن‌ها
  4. اختلال گره سینوسی: ضربان قلب آهسته به دلیل گره سینوسی دهلیزی غیر عادی
  5. بلوک قلبی: تاخیر یا قطع کامل تکانه الکتریکی از گره سینوسی دهلیزی به بطن‌ها

مطالب پیشنهادی مرتبط :

 


تماس با متخصص کودکان اصفهان

دکتر نسرین السادات دوامی

متخصص کودکان و نوزادان-تغذیه و رشد- دارای بورد تخصصی اطفال

آدرس: اصفهان، دروازه تهران، نبش خیابان خرم، مجتمع ستاره، طبقه 2

ساعات مراجعه: 16 الی 20:30

آدرس وب سایت: https://drnasrindavami.ir

آمار بازدید

  • 0
  • 40
  • 1,721
  • 89,663
  • 200,713
  • 432
  • دی ۲۷, ۱۳۹۹
Call Now Buttonتلفن تماس و مشاوره