چگونه می توانم فرزندم را به خوردن سبزیجات علاقه مند کنم؟

فرزندم را به خوردن سبزیجات

چگونه می توانم فرزندم را به خوردن سبزیجات علاقه مند کنم؟

جواب به سوالات متداول کاربران سایت و مراجعه کنندگان در زمینه تغذیه و رشد کودکان و نوزادان:

در این مطالب ما تمام سعی خود را کرده ایم که به سوال شما (  چگونه می توانم فرزندم را به خوردن سبزیجات علاقه مند کنم؟ )  جوابی علمی، کوتاه و مفید ارائه کنیم.

در صورتی که باز هم جواب سوال خود را از جواب داده شده نیافتید و دچار شک بودید حتما در پایین همین نوشته در قسمت دیدگاه ها سوال خود را به صورت تخصصی تر برای خانم دکتر نسرین السادات دوامی متخصص کودکان و نوزادان اصفهان  ارسال نمایید.

 جوابگوی سوالات شما در کمترین زمان

جواب داده شده به سوال:

 چگونه می توانم فرزندم را به خوردن سبزیجات علاقه مند کنم؟

برای ساخت یک الگوی خوب، از خودتان شروع کنید و یک رژیم مغذی و پر از سبزیجات و میوه ها را برای خود مهیا کنید. بعضی از سبزیجات مانند هویج و یا کدوی سبز را خرد کنید و داخل غذاها، کلوچه ها، پنکیک ها و یا سوس های خانگی بریزید. سبزیجات را با چیزهایی که فرزندتان می پسندد تزیین کنید. مثلا به کلم بروکلی پنیر بزنید و یا کرفس را با کره ی بادام زمینی سرو کنید.

بعضی مواقع تنها کافی است کمی سرگرمی را چاشنی کارتان کنید. بشقابی را پر از سبزیجات کوچک کنید(مانند هویج های ریز و یا گوجه فرنگی های کوچک) و یا با آنها صورتک بسازید. از نخود فرنگی به جای چشم، هویج به جای بینی و جوانه های گندم به جای موها استفاده کنید. فقط مطمئن شوید که تکه ها زیاد بزرگ نباشند.
اگر در مورد تغذیه فرزندتان نگرانید با دکتر او و یا یک متخصص تغذیه مشورت کنید.

مطالعه بیشتر:

نکات مهم در تغذیه کودک
غذاهای کودک را متناسب با سن آنها تهیه نمایید، در صورت سیر نشدن وی، غذای اضافه به کودک داده شود، همچنین به دلیل لذت بردن وی از خوردن با دست،، تکه‌هایی از تخم مرغ آب پز یا نان به آنها بدهیم. علاوه بر آن مصرف گوشت چرخ کرده برای کودکان آسانتر از گوشت تکه‌ای است و به همین دلیل گوشت به این صورت مصرف گردد.

غذای کودکان در درجه حرارت متعادلی به آنها داده شود، همچنین مایعات را در داخل فنجان سرخالی برای آنها سرو شود. همچنین از بشقاب‌های گرد نشکن همراه با قاشق و چنگال کوچک برای کودک استفاده نمایند.


دکتر نسرین السادات دوامی

متخصص کودکان و نوزادان تغذیه و رشد دارای بورد تخصصی اطفال

جهت کسب اطلاع از آدرس و ساعات کاری به بخش تماس سایت مراجعه نمایید.

 


عفونت ادراری در نوزادان

عفونت ادراری در نوزادان

نشانه عفونت ادراری در نوزادان چیست؟

در سن نوزادی علامت عفونت ادراری، خوب شیرنخوردن است. بی‌حالی و بعد در صورت ادامه عفونت، زردی با علت نامشخص ممکن است از نشانه‌های عفونت ادراری در نوزادان باشد.

اگر بیماری پیشرفت کند، استفراغ مکرر و افزایش بی‌حالی اتفاق می‌افتد. علائم در نوزادی خیلی اختصاصی نیست. در نوزادان، عفونت ادراری باعث تب نمی‌شود. سن که بالاتر می‌رود، علائم اختصاصی‌تر می‌شود.

شیرخوار مبتلا به عفونت ادراری خوب وزن نمی‌گیرد. اگر علتی برای خوب وزن نگرفتن نداریم به عفونت ادراری مشکوک می‌شویم. بد بو شدن ادرار کودک شیرخوار می‌تواند ازعفونت ادراری باشد.

دفع ادرار در طول روز باید چند بار باشد؟

در سن پایین، بچه‌ها چهار تا شش بار دفع ادرار دارند. کودکی که بیش از چند ساعت دفع ادرار ندارد، غیر طبیعی است. هرچه سن کودک کمتر باشد، فاصله ادرار کودک هم باید پایین‌تر باشد. سن کودک که بیشتر می‌شود ممکن است بتواند چند ساعت ادرار خود را نگه دارد.

کودک یک تا دو ساله می‌تواند هر دو تا سه ساعت دفع ادرار داشته باشد و بیش از این باشد، غیر‌طبیعی است. گاهی ممکن است کودک خوب مایعات دریافت نکرده یا آب بدنش کم شده باشد.

در چنین شرایطی اگر سن کودک پایین است، باید شیر مادر را بیشتر بخورد و اگر سن بالاتری دارد، آبمیوه و مایعات مجاز بخورد، اگر با این روش هم ادرار نکرد، نتیجه می‌گیریم کلیه در خطر است. مثانه نمی‌تواند ادرار را دفع کند و خطر احتباس ادراری پیش می‌آید.

اینجا یا کارکرد مثانه کم است یا مثانه عصبی یا ضعیف است. گروهی از بچه‌ها نیز در مجرای خروجی ادرار تنگی دارند و ممکن است سنگریزه در مجرای ادرارشان گیرکرده باشد.

فاصله دفع ادرار چه میزان باشد، تکرر ادرار محسوب می‌شود؟

قبل از سه سالگی فواصل مشخص نیست، اما بعد از سه سالگی فواصل زیر یک ساعت غیرطبیعی است. اگر کودکی هر ده دقیقه یک بار دفع ادرار دارد، غیرطبیعی است و باید به پزشک مراجعه کند. سرما و استرس تکرر ادرار می‌آورد. گاهی مشکل ادراری و مثانه است. اما اگر کوتاه‌مدت و گذر است، مشکلی ندارد.


دکتر نسرین دوامی متخصص کودکان اصفهان



نشانه های هشدار دهنده عفونت ادراری اطفال

نشانه های هشدار دهنده عفونت ادراری اطفال

عفونت ادراری اطفال

عفونت ادراری اطفال در ابتدا خود را با تب نشان می‌دهد؛ بنابراین اگر فرزندتان بدون هیچ دلیلی نظیر سرماخوردگی، دچار تب شد، به پزشک کودکان مراجعه کنید تا احتمال بروز عفونت ادراری کودک را بررسی کند.

یکی از مهم‌ترین آزمایش‌هایی که برای بررسی عفونت ادراری کودکان انجام می‌شود، کشت ادرار است؛ بالا بودن تعداد باکتری‌ها در ادرار و البته زیاد شدن گلبول‌های سفید خون، نشانه‌های وجود عفونت ادراری هستند.

علائم هشدار دهنده بروز عفونت ادراری کودکان

همان طور که اشاره شد، در بسیاری از موارد عفونت ادراری شدید در کودکان با تب همراه است. اما به غیر از تب، عفونت ادراری نوزاد یا کودک علائم دیگری نیز دارد که در ادامه به آنها اشاره می‌شود:

  •  گریه‌های بی‌دلیل (به ویژه در میان نوزادان که قادر به بیان مشکل‌شان نیستند) که می‌تواند به خاطر درد در مجرای ادراری باشد
  • دفعات مکرر ادرار کردن
  • مشکل و سختی در تخلیه ادرار
  • سوزش هنگام ادرار که کودک از آن شکایت می‌کند : عفونت مجاری ادراری (میزراه، مثانه یا کلیه) شایع‌ترین علت درد و سوزش هنگام ادرار است. سیستیت (التهاب مثانه)، پیلونفریت (عفونت کلیه)، پروستاتیت (التهاب پروستات) و اورتریت (عفونت  میزراه یا مجرایی که ادرار را از مثانه خارج می‌کند) شایع‌ترین گونه‌های عفونت مجاری ادراری محسوب می‌شود.
  • شب‌ادراری در کودکان                                                                   

بیشتر بخوانید : دلایل بروز شب ادراری برای کودکان چیست ؟


  •  بدبو شدن ادرار
  • کف‌آلود شدن ادرار
  • دیده شدن خون در ادرار
  • عصبی و پرخاشگر شدن کودک بدون دلیل
  • کاهش اشتهای کودک
  • احساس درد در نواحی شکم، کمو و پهلو
  • خسته بودن مداوم کودک
  • تب و لرز
  • اسهال

در صورت بروز همه یا تعدادی از این نشانه‌ها در نوزاد یا کودک، بدون معطلی به پزشک مخصوص کودکان مراجعه کنید. پزشک پس از انجام آزمایش‌های تشخیصی، درمان عفونت ادراری کودک را آغاز می‌کند. درمانی که در بیشتر موارد راحت و بی‌دردسر خواهد بود.


دکتر نسرین دوامی متخصص کودکان اصفهان



عوامل به وجود آورنده ادرار سوختگی کودکان

عوامل به وجود آورنده ادرار سوختگی کودکان

ادرار سوختگی در نوزادان

ادرار سوختگی یا راش ناحیۀ پوشک می‌تواند خفیف به شکل چند جوش قرمز و زبر در یک ناحیۀ کوچک باشد یا گسترده‌تر شامل جوش‌های دردناک و قرمزی که به شکم و ران کودک گسترش یافته است.

برخی از علائم دیگر ادرار سوختگی شامل موارد زیر است:

  • التهاب یا قرمزی پوست کودک در ناحیۀ زیر پوشک
  • تورم پوست زیر ناحیۀ پوشک
  • گرم بودن پوست ناحیۀ زیر پوشک هنگام لمس کردن نوزاد

راش پوشکی یا ادرار سوختگی چه شکلی است ؟ 


عوامل بروز راش پوشک یا ادرار سوختگی

راش ناحیۀ پوشک می‌تواند با هر چیزی، از خوردن یک غذای جدید گرفته تا ادرار کودک ایجاد شود. علل اصلی این مشکل عبارت است از:

رطوبت

پوشک‌ مقداری از رطوبت ادرار را روی پوست فرزند شما باقی می‌گذارد و هنگامی که ادرار با باکتری‌های مدفوع ترکیب و تجزیه می‌شود و آمونیاک می‌سازد، می‌تواند برای پوست نوزاد آزاردهنده باشد.

به همین دلیل، کودکانی که دفعات مدفوع زیاد یا اسهال دارند، بیشتر در معرض راش و التهاب در ناحیۀ پوشک هستند. اگرچه کودکی که مدت طولانی در یک پوشک کثیف مانده است، بیشتر احتمال ادرار سوختگی دارد.

هر کودکی با پوست حساس می‌تواند دچار این التهاب شود، حتی اگر پدر و مادر در تعویض پوشک یا عوض کردن کهنهٔ کودک بسیار سخت‌کوش باشند.

حساسیت شیمیایی

راش ناحیۀ پوشک ممکن است ناشی از سایش پوشک روی پوست کودک باشد، به‌ ویژه اگر او به مواد شیمیایی مانند عطرهای موجود در پوشک یک‌بارمصرف یا مواد شوینده‌ٔ مورد استفاده برای شستن کهنهٔ بچه حساسیت بیشتری دارد. همچنین ممکن است لوسیون یا پودری که هنگام تعویض پوشک استفاده می‌کنید با پوست کودکتان سازگاری نداشته باشد.

غذاهای جدید

ابتلا به ادرار سوختگی در کودکانی که شروع به خوردن غذاهای جامد یا یک غذای جدید می‌کنند رایج است. هر نوع غذای جدید می‌تواند ترکیب مدفوع را تغییر دهد، به ویژه اسید موجود در غذاهای خاصی مانند توت‌فرنگی و آب‌میوه‌ها می‌تواند برای برخی از کودکان دردسرساز باشد.

یک غذای جدید ممکن است دفعات مدفوع کودک را نیز افزایش دهد. اگر کودک را با شیر مادر تغذیه می‌کنید، حتی ممکن است پوست کودک به چیزی که مادر می‌خورد واکنش نشان دهد.

آنتی‌بیوتیک‌ها

کودکانی که تحت درمان با آنتی‌بیوتیک هستند یا با شیر مادری تغذیه می‌شوند که آنتی‌بیوتیک مصرف می‌کند نیز گاهی دچار ادرار سوختگی یا عفونت قارچی می‌شوند، زیرا این داروها علاوه بر باکتری‌های مضر، تعداد باکتری‌های سالم را که به کنترل قارچ‌ها در بدن کمک می‌کنند نیز کاهش می‌دهند.

همچنین آنتی‌بیوتیک‌ می‌تواند باعث اسهال شود که خود اسهال هم در راش پوشک نقش دارد.


ناحیۀ زیر پوشک گرم و مرطوب است و دقیقاً همان شرایطی را دارد که مساعد رشد باکتری‌ها و قارچ‌هاست. پس غیر از بروز ادرار سوختگی، عفونتی به نام عفونت‌های باکتریایی یا قارچی وجود دارد که به سادگی می‌تواند ضایعات پوستی را به ‌ویژه در ترک‌ها و چین‌های پوست فرزند شما ایجاد کند.

 برفک دهان نیز نوعی عفونت قارچی دهان است که برخی از کودکان مبتلا به آن، در ناحیۀ زیر پوشکشان نیز دچار عفونت قارچی می‌شوند.


علل و علایم برفک دهان نوزاد


پزشک متخصص عفونت ادراری کودکان دکتر نسرین دوامی 


از چه آزمایشهایی برای تشخیص عفونت ادراری در کودکان استفاده می شود ؟

از چه آزمایشهایی برای تشخیص عفونت ادراری در کودکان استفاده می شود ؟

آزمایش‌ تشخیص عفونت ادراری خردسالان

پزشک متخصص اطفال در مورد علائم کودک سؤال‌هایی می‌پرسد و او را برای تشخیص عفونت ادراری معاینه می‌کند. او ممکن است در مورد سابقهٔ خانوادگی عفونت‌های مجاری ادراری از شما سؤال کند، زیرا ابتلا به آنها می‌تواند به طور ژنتیکی به ارث برده شود.

اگر پزشک مشکوک به عفونت دستگاه ادراری باشد، به یک نمونه ادرار برای کنترل عفونت و التهاب از طریق آزمایش ادرار و کشت ادرار نیاز دارد.

پزشک باید از وجود عفونت و نوع باکتری که آن را به وجود آورده مطمئن شود تا بتواند آنتی‌بیوتیک درست را تجویز کند. پزشک نیاز به یک نمونه ادرار استریل دارد، یعنی نمونه‌ای که توسط باکتری‌های همیشگی روی پوست کودک آلوده نشده باشد.

انجام این کار برای نوزاد یا کودکی که نمی‌تواند طبق دستور ادرار کند یا دستورالعمل‌های خاصی را دنبال کند، سخت است. به همین دلیل و به احتمال زیاد، از یک سوند برای جمع‌آوری نمونه استفاده خواهد شد.


علایم عفونت ادراری در کودکان و نوزادان


پزشک، اندام تناسلی کودک را با محلول استریل تمیز و پس از آن یک لوله یا سوند را وارد مجرای ادراری می‌کند تا ادرار را مستقیماً از مثانهٔ کودک بگیرد. کودک ممکن است در طول این پروسه گریه کند، اما خطری وجود ندارد، هرچند می‌تواند ناراحت‌کننده باشد ولی معمولاً در کمتر از یک دقیقه انجام و تمام می‌شود.

همچنین یک گزینۀ دیگر که کمتر استفاده می‌شود، جمع‌آوری ادرار به طور مستقیم از مثانه با وارد کردن یک سوزن به داخل قسمت تحتانی شکم است که روشی بسیار معمول و بی‌خطر است.

خود پزشک ممکن است بتواند با استفاده از یک نوار ادرار یا با بررسی نمونه ادرار زیر میکروسکوپ و در مطبش بتواند یک نتیجه‌گیری اولیه انجام دهد.

اگر او شواهدی از عفونت در نتایج اولیهٔ آزمایش ببیند، ممکن است درمان را فوراً شروع کند و اگر نمونه را به برای آزمایش آزمایشگاه می‌فرستد، دریافت نتایج ممکن است یک یا دو روز طول بکشد.

پزشک ممکن است آزمایشات دیگری را نیز توصیه کند، زیرا عفونت مجاری ادراری می‌تواند نشانهٔ این باشد که مشکلی در دستگاه ادراری کودک وجود دارد.

مشکلاتی که باعث عفونت مجاری ادراری می‌شوند شامل انسدادها و یک بیماری به نام ریفلاکس ادرار یا ریفلاکس وزیکویورترال است که در آن ادرار از مثانه به کلیه‌ها برمی‌گردد.

ریفلاکس ادرار در ۳۰ تا ۴۰ درصد از نوزادان و کودکان خردسال که عفونت مجاری ادراری دارند دیده می‌شود.


چطور از عفونت ادراری در کودکان جلوگیری کنیم ؟ 


آزمایش های جانبی جهت تشخیص عفونت ادراری در کودک

آزمایش‌های دیگری که پزشک کودک شما ممکن است توصیه کند عبارت است از:

  • سونوگرافی که از امواج صوتی برای نشان دادن تصویری از کلیه‌ها و مثانه استفاده می‌کند.
  • سیستو یورتروگرام حین ادرار؛ VCUG، که نشان می‌دهد آیا ادرار از مثانه به کلیه‌ها برمی‌گردد یا خیر. در طول سیستو یورتروگرام، قبل از اینکه سوند از طریق میزراه وارد مثانه شود، عکس‌برداری انجام می‌شود. به این ترتیب که یک رنگ مایع از طریق لولۀ سوند به مثانه تزریق می‌شود و عکس‌های بیشتری گرفته می‌شود تا رنگ در حین پر شدن مثانه و ادرار کودک، مشاهده شود. این فرایند حدود ۲۰ دقیقه طول می‌کشد.
  • انواع اسکن‌های هسته‌ای که شبیه سیستو یورتروگرام است، اما از مایعات رادیواکتیو استفاده می‌کند و همگی بی‌خطر است.

متخصص کودکان اصفهان دکتر نسرین دوامی



پیشگیری از عفونت‌های ادراری اطفال

پیشگیری از عفونت‌های ادراری اطفال

راه‌های پیشگیری از عفونت‌های ادراری چیست؟

برای پیشگیری از عفونت‌های ادراری اطفال رعایت بهداشت در نوزادان و شیرخواران که کنترل ادراری ندارند،  مهم است. هروقت نوزاد دفع ادرار و مدفوع دارد، پوشک تعویض شده و کودک شسته و خشک شود.

به مصرف مایعات کافی توجه شود. کم ادرار کردن، ادرار غلیظ و رسوب ادرار بر اثر خوب مصرف نکردن مایعات ایجاد می‌شود. در سن بالاتر بچه‌ها سرگرم بازی هستند و اغلب بازی آن‌ها نشستنی است که در این مواقع بخصوص دختر‌ها تمایل به ادرارنکردن دارند.

نگه داشتن ادرارباعث عفونت مجاری ادراری می‌شود. به بچه‌ها آموزش بدهیم چگونه در جا‌هایی غیر از منزل دستشویی بروند. روش تخلیه بهداشتی را به کودکان آموزش بدهیم.

اگر عفونت‌های ادراری اطفال درست تشخیص داده و درمان نشود، احتمال آسیب کلیوی وجود دارد و ممکن است به نارسایی کلیه منجر شود.


علل عفونت ادراری در کودکان 


دفع ادرار طبیعی در طول روز باید چند بار باشد؟

در سن پایین، بچه‌ها چهار تا شش بار دفع ادرار دارند. کودکی که بیش از چند ساعت دفع ادرار ندارد، غیر طبیعی است. هرچه سن کودک کمتر باشد، فاصله ادرار کودک هم باید پایین‌تر باشد.

سن کودک که بیشتر می‌شود ممکن است بتواند چند ساعت ادرار خود را نگه دارد. کودک یک تا دو ساله می‌تواند هر دو تا سه ساعت دفع ادرار داشته باشد و بیش از این باشد، غیر‌طبیعی است.

گاهی ممکن است کودک خوب مایعات دریافت نکرده یا آب بدنش کم شده باشد.

در چنین شرایطی اگر سن کودک پایین است، باید شیر مادر را بیشتر بخورد و اگر سن بالاتری دارد، آبمیوه و مایعات مجاز بخورد، اگر با این روش هم ادرار نکرد، نتیجه می‌گیریم کلیه در خطر است.

مثانه نمی‌تواند ادرار را دفع کند و خطر احتباس ادراری پیش می‌آید. اینجا یا کارکرد مثانه کم است یا مثانه عصبی یا ضعیف است. گروهی از بچه‌ها نیز در مجرای خروجی ادرار تنگی دارند و ممکن است سنگریزه در مجرای ادرارشان گیرکرده باشد.


عفونت ادراری در دختران


فاصله دفع ادرار چه میزان باشد، تکرر ادرار تلقی می‌شود؟

قبل از سه سالگی فواصل مشخص نیست، اما بعد از سه سالگی فواصل زیر یک ساعت غیرطبیعی است. اگر کودکی هر ده دقیقه یک بار دفع ادرار دارد، غیرطبیعی است و باید به پزشک مراجعه کند. سرما و استرس تکرر ادرار می‌آورد. گاهی مشکل ادراری و مثانه است. اما اگر کوتاه‌مدت و گذر است، مشکلی ندارد.


نسرین دوامی متخصص درمان عفونت ادراری اطفال اصفهان



درمان های خانگی عفونت ادراری اطفال

درمان های خانگی عفونت ادراری اطفال

علل عفونت ادراری اطفال

اصلی ترین دلیل بروز عفونت ادراری اطفال می تواند توسط ورود باکتری از دستگاه گوارشی به مجرای ادرار باشد اما این تنها علت نیست و علل دیگری وجود دارند که شامل:

یبوست : تورم بخشی از روده بزرگ می تواند منجر به فشار به مثانه و جلوگیری از تخلیه آن به طور معمول شود.

ریفلاکس مثانه به حالب : این حالت نتیجه عفونت ادراری است که در آن ادرار از مثانه به حالب و کلیه ها راه می یابد.

نگه داشتن ادرار : نگه داشتن ادرار توسط کودک به مدت طولانی عامل دیگر برای ابتلا به عفونت دستگاه ادراری است.

ژنتیک : اقوام درجه یک کودکانی که سابقه عفونت ادراری دارند، بیشتر در معرض ابتلا به عفونت ادراری هستند.


۷ راهکار برای کنترل و درمان یبوست نوزادان

روش های درمان خانگی عفونت ادراری اطفال

در اینجا ۱۰ راه برتر برای درمان و جلوگیری از عفونت های دستگاه ادراری (UTIs) در کودکان وجود دارد.

افزایش مصرف مایعات برای جلوگیری از عفونت های ادراری:

در فواصل زمانی معین به کودک خود آب بدهید علاوه بر این، می توانید شیر، آب میوه یا سبزی تازه یا سوپ به او بدهید. اجازه ندهید فرزندتان نوشابه های گازدار یا کافئین مصرف کند، زیرا مثانه را تحریک میکند.

فرزندتان را تشویق کنید که در صورت نیاز دستشویی کند:

فرزندتان را به ادرار کردن تشویق کنید، تا مثانه خود را خالی کنند. این باعث می شود که باکتری ها از دستگاه ادراری خارج شوند ؛ در صورت نیاز به کودک خود یادآوری کنید تا دستشویی کنند به خصوص قبل از خواب.

بهداشت ناحیه تناسلی کودک
بهداشت ناحیه تناسلی کودک

عوض کردن مرتب پوشک برای جلوگیری از عفونت ادراری:

برای درمان و جلوگیری از UTIs در کودکان کوچکتر، مهم است که پوشک را مرتبا عوض کنید ؛ عوض نکردن پوشک اغلب منجر به رشد باکتری هایی می شود که سبب ابتلا به UTI ها می شود.همراه با تغییر پوشک، مهم است که منطقه تناسلی کودک خود را تمیز کنید. از پاک کننده های ملایم استفاده کنید که پوست را تحریک نکنند.

اجتناب از حمام کف و نشستن داخل وان برای درمان عفونت ادراری :

برای کاهش خطر UTIs، به ویژه در دختران،از حمام حباب اجتناب کنید. حمام حباب می تواند باکتری ها و صابون را به داخل مجرای ادرار وارد کند و همچنین ممکن است باعث تحریک شود.

به کودک آموزش دهید تا خود را پاک کند:

این امر باعث جلوگیری از گسترش میکروب ها از مجرای رکتوم به مجرای ادرار می شود.نحوه استفاده از دستمال توالت و همچنین تمیز کردن توالت را به آنها آموزش دهید.

برای جلوگیری از عفونت های ادراری به کودکتان ماست پروبیوتیک بدهید:

روزانه ۱ فنجان ماست پروبیوتیک را به کودک خود بدهید. شما همچنین می توانید یک مخلوط را با ماست پروبیوتیک امتحان کنید.علاوه بر ماست، می توانید سایر مواد غذایی مانند کیمچی، ترشی را نیز امتحان کنید

نوشیدن آب زغال اخته برای درمان عفونت ادراری کودکان:

به کودک خود روزانه ۸ اونس آب شیرین نشده زغال اخته بدهید ، اگر فرزند شما آن را دوست نداشت، می توانید کنسانتره آن را در فرم قرص امتحان کنید.

درمان خانگی عفونت ادراری اطفال
درمان خانگی عفونت ادراری اطفال

ارائه آموزش دستشویی کردن مناسب برای جلوگیری از عفونت های ادراری:

پیشنهاد می شود تا در ۱۸ ماهگی توالت کردن را به کودکان بیاموزید بنابراین، هنگامی که فرزند شما ۱۸ ماهه است، وقت آن است که برای برخی از آموزش های توالت کردن آماده شود. در طول دوره آموزشی، اطمینان حاصل کنید تا به کودک، بهداشت درست را آموزش دهید.


آموزش توالت رفتن برای کودکان

درمان عفونت های ادراری با افزایش مصرف ویتامین C:

میوه ها و سبزیجاتی که ویتامین C بیشتری دارند را به کودک خود بدهید. بعضی از گزینه های خوب ،عبارتند از؛ فلفل قرمز، پرتقال، گریپ فروت و کیوی.همچنین می توانید با پزشک خود در مورد دادن مکمل های ویتامین C به کودک مشورت کنید.

جلوگیری از یبوست برای درمان عفونت های ادراری:

به کودک خود غذاهای پرفیبر،مانند؛ بروکلی، گلابی، هلو، نخود فرنگی یا سیب بدون پوست بدهید ، می توانید به شکل پوره یا آب پز آن را به کودک بدهید.

انتخاب لباس مناسب برای درمان عفونت ادراری کودک:

لباس هایی که برای فرزندتان انتخاب می کنید نیز نقش مهمی در کاهش خطر ابتلا به UTI ها ایفا می کنند.مهم است که لباس های زیر نخی و گشاد را انتخاب کنید، تا هوا در منطقه گردش داشته باشد و محیط خشک باقی بماند.

از پوشاندن شلوار های تنگ اجتناب کنید، زیرا تولید گرما و عرق میکنند ؛ از شلوارهای گشاد یا دامن استفاده کنید.اطمینان حاصل کنید که روزانه لباس زیر کودک خود را عوض کنید، و آن را با آب گرم و کمی مواد شوینده بشویید همچنین، کودک خود را در یک لباس مجلسی برای طولانی مدت باقی نگذارید.


متخصص کودکان اصفهان دکتر نسرین دوامی



نشانه های اختلال دفع ادرار در کودکان

نشانه های اختلال دفع ادرار در کودکان

علایم اختلال دفع ادراری کودکان

علایم اختلال دفع ادرار کودکان شامل موارد ذیل می باشد:

• بی اختیاری ( نشت ) ادراری در طول روز و / یا شب – اغلب اولین علامتی است که والدین متوجه آن می شوند

تکرر ادرار ( ۸ بار یا بیشتر در زمان بیداری ) یا نیاز فوری به دفع ادرار

• تأخیر در شروع ادرار، چک چک ادرار کردن (daytime wetting)، جریان ادرار متناوب و / یا زور زدن به هنگام ادرار کردن، (جریان ادرار متناوب در کودکان زیر ۳ سال طبیعی است )،

• درد شکم، پهلو یا پشت

• عفونت ادراری راجعه

• خون شاشی

• کم ادرار کردن – در ۲۴ ساعت ۳ بار یا کمتر ادرار کند

• یبوست و بی اختیاری مدفوعی

اختلال دفع ادرار در کودکان

اختلال دفع ادرار در کودکان

انواع اختلالات دفع ادراری در کودکان 

 انواع اختلال دفع ادراری شامل موارد ذیل میباشد:

خیس کردن روزانه ( Daytime wetting )

ممکن است به صورت نم زدن یا خیس شدن کامل لباس زیر باشد. این حالت در بعد از ظهرها شایعتر است.

بی اختیاری قهقه ای ( Giggle incontinence )

به دنبال خنده شدید پدید می آید. این نوع بی اختیاری صرفأ در دخترها رخ داده و علت آن ناشناخته است. بطور خاص در سن ۵ تا ۷ سالگی دیده می شود.

هر سه ساعت ادرار کردن و استفاده از داروهای آنتی کولینرژیک توصیه می گردد. اغلب خودبخود با بلوغ برطرف می شود.

مثانه تنبل (  Underactive bladder)

در این حالت کودک روزی سه بار یا کمتر ادرار کرده و ممکن است تا ۱۲ ساعت ادرار نکند. این کودکان ممکن است در حین ادرار کردن از عضلات شکم استفاده نمایند.

در این عده بی اختیاری ادراری، در صورت وجود، به صورت لبریزی است. حجم بالای باقیمانده ادراری به همراه عفونت های ادراری در این عده شایع است. برخی از این کودکان یبوست نیز دارند.

سندرم فوریت ادراری (  Urge syndrome)

دراین افراد حملات مکرر نیاز به دفع ادرار وجود دارد ( حداقل ۷ بار در طول روز ) که کودک با رفتارهایی نظیر چمباتمه زدن با آن مقابله می کند.

بی اختیاری ادراری در آن ملایم بوده و به صورت نم زدن است. ظرفیت مثانه در این کودکان از نظر عملکردی و نه ساختاری کاهش یافته است.

 

تکرر ادرار خوش خیم ( Benign urinary frequency )

در این حالت ممکن است کودک تا روزی ۳۰ بار ادرار کند. شایع ترین سن آن ۴ تا ۶ سالگی است و اکثرأ در پسرها رخ می دهد. اما کودک شکایتی از سوزش ادرار ندارد و به ندرت در طول روز خیس می کند.

به دنبال خوابیدن، این کودکان نه بیدار میشوند و نه جای خود را خیس می کنند. باید عفونت ادراری در این عده با آزمایش ادرار، رد شود.

این حالت خود محدود شونده است، به نظر می آید وابسته به استرس است؛ و به اطمینان بخشی پاسخ می دهد. علایم طی ۲ تا ۳ ماه برطرف می شود.

استرس می تواند شروع رفتن به مهد کودک باشد. به این حالت سندرم تکرر ادرار روزانه کودکی  (daytime frequency syndrome of childhood ) نیز می گویند.

شب ادراری ( Enuresis)

کودک در هنگام خواب کنترل ادرار ندارد. این علامت پس از ۵ سالگی غیرطبیعی تلقی می گردد.

ادرار کردن غیرطبیعی ( Dysfunctional voiding )

در این بیماران در زمان ادرار کردن، همزمان با انقباض مثانه، دریچه ( اسفنکتر ادراری ) و عضلات لگن شل نمی شوند.

طیف علایم از تکرر ادرار در روز و چکه کردن ادرار در پایان آن ؛ تا بی اختیاری ادرار در روز و شب به همراه فوریت ادراری، بی اختیاری فوریتی و عفونت ادراری متغیر است.


متخصص کودکان اصفهان دکتر نسرین دوامی



آشنایی با دلایل بروز اختلال دفع ادراری کودکان

آشنایی با دلایل بروز اختلال دفع ادراری کودکان

اختلالات دفع ادراری

اختلال دفع ادراری کودکان عبارت گسترده ای است که برای رفتار ادراری کودک، نامتناسب با سن او، بکار می رود. در سیستم ادراری، کلیه ها ادرار تولید می کنند .

ادرار توسط لوله هایی بنام حالب به مثانه انتقال می یابد. وظیفه مثانه ذخیره ادرار و تخلیه آن در زمان مناسب است. این وظیفه منوط به هماهنگی بین عضله مثانه و دریچه خروجی مجرا می باشد.

اکثر افراد طبیعی روزی ۶ بار ادرار میکنند. اعصاب٬ پیام ها را از مثانه به مغز می برند و از مغز به ماهیچه های مثانه بر می گردانند که آیا ادرار را نگه دارد یا خیر؟

 

در زمان ذخیره ادرار، عضلات مثانه به راحتی شل شده و در این مرحله مثانه منقبض نمی شود. در حین ادرار کردن طبیعی، عضلات مثانه منقبض شده و دریچه خروجی مجرای ادراری ( اسفنکتر )، شل می شود تا ادرار به سهولت تخلیه گردد.

طی تکامل طبیعی، کودک از مثانه خود آگاه تر می شود. این روند بلوغ موجب می شود کودک بتواند مثانه خود را کنترل نموده، مانع خیس شدن شود.

در اختلال دفع ادراری، مشکل در زمان ذخیره ادرار، تخلیه آن یا هردو وجود دارد. “اختلال دفع ادراری”  ۴۰% مراجعین به ارولوژیست های کودکان را شامل می شود. بی اختیاری ادراری، چه در روز یا در شب، موجب دلواپسی در بچه های مدرسه رو می شود.

اختلال دفع ادرار در کودکان

اختلال دفع ادرار در کودکان

چه عواملی موجب اختلال دفع ادراری در کودکان می شوند؟

عواملی که میتوانند موجب اختلال دفع ادراری در کودکان شوند متنوع هستند و شامل موارد ذیل میباشد:

مشکلات رفتاری و عادات بد:

دفعات ادرار کردن کم، به قدری مشغول بازی یا کار شود که از توالت رفتن غافل گردد، بیش فعالی، فشارهای روحی-روانی.

مشکلات مادرزادی:

اختلال مادرزادی در ساختار دستگاه ادراری نظیر دریچه پیشابراه خلفی.

مشکلات اکتسابی:

اختلال در ساختار دستگاه ادراری ثانویه به تومور و ضربه.

اختلالات دستگاه عصبی:

که بر دستگاه ادراری تأثیر میگذارند  نظیر ضایعه مادرزادی نخاع، تشنج و فلج مغزی.

اختلالات غددی و کلیوی:

که بر دستگاه ادراری تأثیر میگذارند نظیر بیماری مزمن کلیه و دیابت.

عفونت های دستگاه ادراری:

سایر علل:

شامل بی اختیاری ادراری استرسی ( به دنبال فعالیتهایی نظیر عطسه و سرفه رخ می دهد )، بی اختیاری قهقه ای (به دنبال قهقه رخ می دهد )، و شب ادراری.


متخصص کودکان اصفهان



شب ادراری اطفال

نکات درمان شب ادراری اطفال

درمان شب ادراری اطفال

قدم اول برای درمان شب ادراری اطفال آن است که کودک از نظر بیماری های زمینه ای بررسی گردد. در اکثر کودکان شب ادراری اولیه با رشد، بدون درمان، برطرف می شود.

تنبیه کودک موجب درمان شب ادراری نمی شود. او را مسخره، تحقیر و سرزنش نکنید و اجازه ندهید که دیگران نیز او را اذیت کنند.

کنترل ادرار شبانه یک روند تکاملی است. در مواردی که سابقه شب ادراری در والدین مثبت است؛ در اکثر این موارد مشکل کودک در حدود همان سنی خوب می شود که در والدین نیز برطرف شده است.

کودک تعمدأ جای خود را برای دلخور کردن شما خیس نمی کند. کودک باید بداند که شب ادراری  ” گناه ” او نیست. کلیه تلاش های او را هرچند کوچک تشویق نمایید. در جلوی دیگران در رابطه با شب ادراری او صحبت نکنید.

به کودک توضیح دهید که شب ادراری یک روند نرمال است. برروی تشک محافظ ضد آب قرار دهید. چراغ خواب تعبیه فرمایید تا کودک شب به راحتی توالت را پیدا کند.

دو نوع درمان وجود دارد: رفتار درمانی و طبی.

درمان رفتاری شب ادراری اطفال

رفتاردرمانی به کودک کمک می کند شب جای خود را خیس نکند، و اولین اقدام است. رفتاردرمانی در بیش از ۷۵% موارد مؤثر است. برخی از موارد رفتاردرمانی مشتمل بر موارد ذیل است:

• محدودیت مایعات از دو ساعت قبل از خواب، ولی در مابقی ساعات روز به میزان کافی مایعات مصرف نماید، به نحوی که مصرف مایعات از صبحانه شروع شده و تا اواخر عصر ادامه یابد،

• راهنمای مصرف مایعات این گونه است: از ۷ صبح تا ظهر – ۴۰% ؛ از ظهر تا ۵ عصر – ۴۰% ؛ و از۵ عصر به بعد ۲۰%،

• ادرار کردن درست قبل از خوابیدن، و یک ساعت قبل از آن،

• دسترسی کودک به توالت در شب به سهولت باشد،

• اگر کودک شما به هر دلیلی شب بیدار شد، از او بپرسید آیا قبل برگشتن به رختخواب نیاز به توالت رفتن دارد یا خیر،

• اگر او از تاریکی میترسد، تا وقتی که خوابش ببرد در اتاقش حضور داشته باشید،

درمان شب ادراری اطفال

درمان شب ادراری اطفال

• گاهی به کودک خود یادآوری نمایید در صورتی که شب نیاز به توالت دارد برخیزد،

• استفاده از سیستم زنگ که به دنبال خیس شدن رختخواب به صدا در آمده تا به کودک پاسخ به حس مثانه در شب را آموزش دهد، مدت لازم برای این روش حدود ۱۵ هفته است،

• سیستم زنگ در کودکان بالای ۷ سال کاربرد دارد، و کودک میباید انگیزه داشته باشد،

• پس از ۴ هفته، پاسخ به زنگ ( آلارم ) ارزیابی میشود؛ اگر هیچ پیشرفتی مشاهده نشد، این درمان متوقف میشود، در صورت پاسخ به درمان، استفاده از آلارم تا ۱۴ شب پس از عدم خیس کردن برای تقویت پاسخ ادامه می یابد،

• زمانی که زنگ به صدا درمی آید، والدین می باید کودک را در بیدار شدن کامل و بردن به توالت کمک نمایند، کودک میتواند پس از تعویض ملافه و لباس خواب به رختخواب برگردد، و زنگ ادراری را مجددأ تنظیم کند،

• میزان عود شب ادراری به دنبال تکمیل دوره زنگ ادراری، ۱۰-۵% میباشد،

• ایجاد سیستم پاداش برای شبهای خشک، مثلأ به ازای هر شب خیس نکردن یک برچسب به کودک پاداش دهید و زمانی که تعداد آن به عدد مشخصی رسید، به او جایزه دهید. 


شب ادراری و علل آن در کودکان


• اعتماد به نفس کودک را حفظ کنید،

• هیچ وقت کودک را به خاطر خیس کردن تنبیه نکنید، و همیشه با او به ملایمت رفتار کنید،

• نگذارید برادر يا خواهرش او را دست بیاندازند،

•  حذف مواد محرک مثانه، نظیر نوشابه های گازدار، نوشیدنی های انرژی زا، ادویه (فلفل وغذای حاوی آن)، شکلات، کاکایو، آب مرکبات، آناناس، سس گوجه فرنگی؛ از رژیم غذایی، به ویژه از ساعت ۳ بعد از ظهر به بعد.

• یبوست را کنترل نمایید.

• در صورت خیس کردن شب، قبل از رفتن به مدرسه او را استحمام کنید، تا در مدرسه مسخره نشود.

• از کودک خود بخواهید در تعویض ملافه خیس کمک کند، ولی نه به عنوان یک تنبیه بلکه به این طریق یاد بگیرد چگونه از پس این مشکل برآید و در نتیجه اعتماد به نفسش افزایش یابد.

درمان طبی شب ادراری اطفال

دارو در صورتی داده می شود که سن کودک بیش از ۷ سال بوده و به رفتاردرمانی پاسخ نداده باشد. این داروها شامل دسموپرسین ( می نی رین )، اوکسی بوتینین، و دتروزیتول (تولترودین) است.

اوکسی بوتینین، و دتروزیتول از دسته داروهای آنتی کولینرژیک بوده وشایعترین عارضه آنها یبوست است. این داروها عضلات مثانه را شل کرده، نیاز به ادرار کردن در زمان خواب را تقلیل می دهند. اوکسی بوتینین به صورت قرص ۵ میلیگرمی است، که نصف یا کامل قبل از خواب داده می شود.

دسموپرسین به دو شکل اسپری بینی و قرص موجود است. دسموپرسین به عنوان ” هورمون ضد ادراری ” عمل کرده، ادرار را تغلیظ می کند و تولید ادرار در شب را کاهش می دهد و در نتیجه مثانه پر نمی شود.


متخصص اطفال اصفهان



آمار بازدید

  • 0
  • 31
  • 315
  • 27,983
  • 90,976
  • 333
  • فروردین ۱۷, ۱۳۹۹

طراحی ، بهینه سازی سایت و سئو اصفهان توسط دیجیتال مارکتینگ کلینیک24

تمامی حقوق مادی و معنوی سایت متعلق به دکتر نسرین السادات دوامی می باشد