چه عواملی بر روی علاقه کودک به غذا تاثیر می گذارد؟

چه عواملی بر روی علاقه کودک به غذا تاثیر می گذارد؟

چه عواملی بر روی علاقه کودک به غذا تاثیر می گذارد؟

علاقه کودک به غذا : آیا تا کنون اتفاق افتاده است که وقتی فرزندتان از خوردن غذایی سر باز می‌زند از او دلیل اش را بپرسید؟ بسیاری از والدین تصور می‌کنند کودکان هنوز خیلی کوچک‌تر از آن هستند که دوست داشتن یا نداشتن غذایی توسط آن‌ها بتواند دلیل مشخصی داشته باشد.

مطالعه ای جدید در یکی از دانشگاه‌های دانمارک نشان می‌دهد؛ کودکان ۱۰ تا ۱۳ ساله، خیلی خوب هم می‌توانند دلیل دوست نداشتن غذایی را بیان کنند؛ آن قدر دقیق که بین عوامل موثر در دوست نداشتن غذاها بین دختران و پسران حتی تفاوت‌های معناداری وجود دارد!

در این مطالعه که نتایج آن در پایگاه Nutrients منتشر شده است از ۲۰۰ کودک ۱۰ تا ۱۳ ساله خواسته شد ابتدا تصویر ۲۸ خوراکی را ببینند. سپس با آن‌ها مصاحبه‌ای ترتیب داده شد تا درباره گزینه‌هایی که علاقه به امتحان‌شان داشتند، توضیح دهند.

در نهایت هر کدام از آن‌ها ۱۴ گزینه را امتحان کرد و سپس طی یک مصاحبه یک ساعته از آن‌ها خواسته شد تا نظر خود و دلایل دوست داشتن یا نداشتن هر گزینه را شرح دهند.نتایج این مصاحبه‌ها نشان داد که طعم و بوی غذا و البته ظاهر آن در این که کودکان (در هر دو جنس) غذایی را دوست نداشته باشند، موثر است.

اما درباره دختران عامل موثر دیگری نیز در دوست نداشتن غذایی خاص، نقش داشت و آن بافت غذا بود. در واقع در زمان تصمیم‌گیری در دوست داشتن یا نداشتن یک غذا، بافت غذا نیز برای دختران اهمیت دارد. موضوعی که پسرها اشاره چندانی به آن نداشتند.

افزون بر آن مقاومت پسران در قبال گزینه‌های ناآشنا اندکی بیش از دختران بود. اما این‌ها تنها یافته‌های این مطالعه نبود.

رمز موفقیت در معرفی غذاهای جدید

طی مصاحبه‌های مفصل در این مطالعه مشخص شد زمانی که پسران با غذایی جدید روبه رو می‌شوند، گفتن این که غذا خوشمزه است، می‌تواند تا حد زیادی آن‌ها را مجاب کند تا غذای جدید را امتحان کنند.

اما درباره دختران عامل محرک برای امتحان کردن غذایی جدید، بیش از هر چیز کنجکاوی است. در واقع زمانی که کنجکاوی دختران تحریک می‌شود، اگرچه درباره طعم غذا با آن‌ها صحبت نشده باشد، آن‌ها باز هم انگیزه پیدا می‌کنند که غذا را امتحان کنند.

با توجه به این نکته، اگر فرزندی در خانه دارید و می‌خواهید او را با طعم و مزه‌های جدید آشنا کنید، می‌دانید که نحوه معرفی این طعم برای دختران و پسران نمی‌تواند یکسان باشد و لازم است شما برای هر کدام از روشی خاص استفاده کنید.

 غذا را تزیین کنیم یا نکنیم؟

اما شاید یکی از یافته‌های مهم در این مطالعه، درباره نقش ظاهر غذا در پذیرش کودکان برای امتحان کردن گزینه جدید باشد. طبق نتایج این مطالعه، ظاهر غذا رتبه سوم در ایجاد علاقه برای امتحان کردن غذایی جدید بین هر دو جنس را دارد. توجه به این یافته از این نظر اهمیت دارد که این روزها مادران و حتی پدران، زمان زیادی را صرف تزیین غذای فرزند خود می‌کنند تا بلکه به این وسیله علاقه به خوردن غذایی خاص را در کودک ایجاد کنند.

طبق یافته‌های این مطالعه این روش هر چند موثر است اما تاثیرش آن قدرها هم زیاد نیست و به عنوان مثال تعداد دخترانی که تحت تاثیر ظاهر غذا قرار گرفتند در حدود نصف دخترانی بود که به واسطه تحریک کنجکاوی‌شان علاقه پیدا کرده بودند تا غذایی را امتحان کنند.

دکتر نسرین السادات دوامی

متخصص کودکان و نوزادان تغذیه و رشد دارای بورد تخصصی اطفال

جهت کسب اطلاع از آدرس و ساعات کاری به بخش تماس سایت مراجعه نمایید.


غذای جامد به کودک

از چه زمانی باید غذای جامد به کودک بدهم؟

جواب به سوالات متداول کاربران سایت و مراجعه کنندگان در زمینه تغذیه و رشد کودکان و نوزادان:

در این مطالب ما تمام سعی خود را کرده ایم که به سوال شما (  از چه زمانی باید غذای جامد به کودک بدهم؟ )  جوابی علمی، کوتاه و مفید ارائه کنیم.

در صورتی که باز هم جواب سوال خود را از جواب داده شده نیافتید و دچار شک بودید حتما در پایین همین نوشته در قسمت دیدگاه ها سوال خود را به صورت تخصصی تر برای خانم دکتر نسرین السادات دوامی متخصص کودکان و نوزادان اصفهان  ارسال نمایید.

 جوابگوی سوالات شما در کمترین زمان

جواب داده شده به سوال:

از چه زمانی باید غذای جامد به کودک بدهم؟

کودکان به طور معمول از شش ماهگی آماده هستند تا خوردن غذای جامد را شروع کنند. بعضی از آن‌ها ممکن است کمی زودتر از شش ماهگی آماده باشند.

مطالعه بیشتر:

نکات مهم در تغذیه کودک
غذاهای کودک را متناسب با سن آنها تهیه نمایید، در صورت سیر نشدن وی، غذای اضافه به کودک داده شود، همچنین به دلیل لذت بردن وی از خوردن با دست،، تکه‌هایی از تخم مرغ آب پز یا نان به آنها بدهیم. علاوه بر آن مصرف گوشت چرخ کرده برای کودکان آسانتر از گوشت تکه‌ای است و به همین دلیل گوشت به این صورت مصرف گردد.

غذای کودکان در درجه حرارت متعادلی به آنها داده شود، همچنین مایعات را در داخل فنجان سرخالی برای آنها سرو شود. همچنین از بشقاب‌های گرد نشکن همراه با قاشق و چنگال کوچک برای کودک استفاده نمایند.


دکتر نسرین السادات دوامی

متخصص کودکان و نوزادان تغذیه و رشد دارای بورد تخصصی اطفال

جهت کسب اطلاع از آدرس و ساعات کاری به بخش تماس سایت مراجعه نمایید.


صبحانه نخوردن بچه ها

صبحانه نخوردن بچه ها، چه دلایلی می تواند داشته باشد؟

مهم ترین دلیل نخوردن صبحانه در تغذیه بچه مدرسه ای ها، عدم تنوع در صبحانه و تکراری بودن آن است. اعضای خانواده می‌بایست صبحانه را به عنوان یک وعده ی غذایی مهم در برنامه ی زندگی و تغذیه کودکان بگنجانند و مشوق کودک خود برای صبحانه باشند و از نکاتی مانند سحرخیزی و تنظیم خواب شبانه کودک، ورزش و نرمش صبحگاهی و خوردن صبحانه ی متنوع در محیط خانواده کمک بگیرند. همچنین در این میان از نقش مدارس در تشویق کودکان به خوردن صبحانه و برگزاری صبحانه های دسته جمعی در کنار دیگر بچه ها نمی‌توان به سادگی عبور کرد.

چند ایده ی جالب برای صبحانه و تغذیه بچه مدرسه‌ای ها

در این قسمت قصد دارم چند ایده ی جالب و خوشمزه برای تغذیه بچه مدرسه‌ای ها معرفی کنم که بدون صبحانه به مدرسه نروند!

یک لیوان پودر مقوی!

یک قاشق پودر وانیل یا پودر توت فرنگی را با یک لیوان شیر یا شیر سویا مخلوط کنید و حسابی به هم بزنید! صبحانه مقوی کودک شما آماده است!

پیتزای صبحانه

یک تکه نان ترد را همراه با چند قاشق پنیر کم چرب آماده کنید، سپس روی آن چند تکه گوجه فرنگی به همراه خیار و نمک قرار دهید. اگر چند قطره روغن زیتون نیز روی آن بریزید، خالی از لطف نیست.

ساندویچ تخم مرغ و کالباس

 

تخم مرغ را آبپز کنید و آن را بین نان سبوس نازکی قرار دهید، سپس یک تکه ژامبون به همراه پنیر به آن اضافه نمایید. همین! ساندویچ خوش مزه شما، که تمام نیازهای پروتئینی تغذیه بچه مدرسه ای شما براورده می کند، آمادست.


دکترنسرین السادات دوامی

متخصص کودکان و نوزادان-تغذیه و رشد- دارای بورد تخصصی اطفال

کانال تلگرام:https://t.me/drdavam


راهبردهایی مفید برای غذاخوردن کودکان

راهبردهایی مفید برای غذاخوردن کودکان

‎١: زمان صرف غذا را به میدان جنگ تبدیل نکنید. کودکان زمانی دوست دارند غذا بخورند که احساس آرامش می کنند و برای خوردن یک غذای خوب، احساس گرسنگی می کنند.

‎٢: کودکان هنگامی سرنخ هایی وا برای درک احساس گرسنگی و سیر شدن خود یاد می گیرند که زمان وعده های غذایی دارای برنامه مشخص باشد و والدین قبل از صرف غذا در مورد احساس گرسنگی و بعد از آن در مورد احساس سیری با آنها صحبت کنند.

‎٣: به کودکتان کمک کنید که نشانه های بدنی خستگی، گرسنگی یا ناراحتی مثل گرما، سرما و خیس بودن را درک کند تا بتواند نیازهای خودش را رفع کند. به خاطر داشته باشید که شما نمی توانید به جای کودکتان بخوابید یا غذا بخورید، بلکه باید به او یاد دهید که چگونه سرنخ های بدنی خودش را درک کند و برای رفع نیازهایش یک برنامه خوب روزانه داشته باشد. تکلیف مهم تنظیم بدن، مسئولیتی است که خود کودک باید آن را بر عهده بگیرد.

۴: شانس داشتن یک دلبستگی ایمن و محبت آمیز بین مادر و کودک که از طریق ارتباط تغذیه ای ایجاد می شود، همیشه برای تمام کودکان فراهم نیست. برای مثال کودکانی که اغلب دلبستگی ضعیف با مراقبانشان در مهد کودک یا پرورشگاه داشته اند، دچار مشکلات تغذیه ای جدی می شوند. معمولا اشتهای کمی دارند و این بی اشتهایی می تواند نشان دهنده افسردگی، عدم درک یا تبادل نشانه ها بین مادر و کودک و یا انگیزش کم برای تغذیه باشد. از خیره شدن و تماس چشمی با دیگران، حتی با افرادی که برای آنها مهم هستند، اجتناب می کنند. مدام گوش به زنگ و محتاط هستند، گاهی فاقد میل و انگیزه برای کاوش کردن محیط هستند.
به شیوه های مختلف، کودکتان را به خودتان دلبسته کنید، از طریق بازی های لذت بخش، ابراز علاقه، مراقبت از کودک و ….

۵: هرگز به زور به کودکتان غذا ندهید. یک برنامه منظم شامل سه وعده غذایی و دو میان وعده تنظیم کنید. با برنامه غذایی، اغلب کودکان احساس گرسنگی می کنند و می توانند وعده های غذایی را پیش بینی کنند. اگر در یک وعده غذایی غذا نخورد برای وعده بعدی می تواند.

۶: قواعدی برای زمان صرف غذا تعیین کنید مثل: پرت نکردن قاشق و چنگال، بلند نشدن در طول غذا خوردن، خاموش بودن تلویزیون و …..
اجرای قاطعانه این قواعد برای اکثر والدین بسیار دشوار است. خیلی مهم است که کودک شما بفهمد که نمی تواند زمان غذا را به زمان بازی تبدیل کند یا چون این غذا را دوست ندارد شما را مجبور کند که یک غذای دیگر درست کنید.

٧: از غذا به عنوان پاداش برای انجام رفتارهای دیگر استفاده نکنید.

٨: برای کودکتان فرصتهایی فراهم کنید که در مورد مسائلی چون تغذیه، جدایی، کنترل ویا موضوعات هیجانی دیگری که می تواند زمینه ساز مشکلات تغذیه ای کودک باشد، به بازی بپردازید.

٩: با درمانگر خود به بررسی معنی هیجانی غذا و غذا خوردن بپردازید تا معلوم شود آیا مسائل هیجانی خاصی برای شما وجود دارد که وقتی روی مسئله         غذاخوردن کودکان کار می کنید، تحریک می گردد و در این کار مداخله می کند؟
مثلا اگر یکی از والدین در گذشته دارای مشکلی در زمینه خوردن بوده است، مثل سابقه بی اشتهایی روانی، پر اشتهایی روانی و … پاسخ هیجانی خود شما در زمینه خوردن، تغذیه شدن از طرف دیگران ، کنترل و تصویر بدنی ممکن است برانگیخته شود.



دکترنسرین السادات دوامی

متخصص کودکان و نوزادان-تغذیه و رشد- دارای بورد تخصصی اطفال

کانال تلگرام:https://t.me/drdavam


با زور به کودک غذا ندهید

با زور به کودک غذا ندهید

سختگیری‌های بی مورد مانند نشاندن اجباری کودک سرسفره غذا یا حتی بستن او به صندلی یا محکم نگه داشتن کودک و خوراندن غذا با زور کارهایی است که برخی والدین هنگام غذا دادن به فرزند خردسال شان انجام می دهند.
اجبار در غذا دادن به کودک باعث می شود او غذایش را پس بزند یا از دهانش بیرون بریزد و این واکنش ها در مقابل اجبار و زور والدین برای غذاخوردن کاملا طبیعی است زیرا کودک اجبار را نمیپسندد.
یکی از عواملی که در تمایل کودک به غذاخوردن بسیار تاثیرگذار و به رفتار والدین، به خصوص مادر مربوط است، آرامش محیط و مادر است. اگر مادر استرس و اضطراب غذاخوردن کودک را داشته باشد، یقینا بازخوردش را از سوی کودک دریافت خواهد کرد. به این ترتیب که کودک مقابله می کند و این استرسی و اضطراب را با جیغ زدن، پس زدن، گریه کردن، حتی ریختن غذا، پرت کردن بشقاب غذا و… نشان میدهد. بنابراین سعی کنید در این زمینه استرسی نداشته باشید و استرستان را به فرزندتان منتقل نکنید.
فشار آوردن برای خوردن غذا موجب شرطی شدن کودکان می شود. پس کودک باید یاد بگیرد غذا خوردن فقط برای رفع گرسنگی و تامین نیازهای بدن است و والدین باید بدانند غذا نباید ابزار تشویق یا تنبیه کودک باشد. همچنین جایزه و پاداش گاهی اوقات به نوعی باج دادن تبدیل می شود بنابراین والدین باید مراقب باشند پاداش به باج دهی تبدیل نشود. گاهی کودک بیماری و مشکل خاصی ندارد یا بداخلاقی می کند و غذایش را پس میزند. این رفتار در سنین زیر ۲ سال خیلی شایع است، اما معمولا در سنین بین ۲ تا ۵ سال که رفتار کودکان در حال شکل‌گیری است هم اتفاق میافتد. در این شرایط بسیاری از مادران وقتی می‌بینند کودکشان غذایش را نمی‌خورد، غذای دیگری برایش تهیه می‌کنند یا پیشنهاد می‌دهند فلان غذا را که دوست‌داری برایت درست می‌کنم. این‌کار اشتباه است.
کودک، به خصوص کودک بالای ۲ سال باید بداند غذایی که سرسفره برایش گذاشته می‌شود مربوط به اوست و باید بخورد.
اصرار به بی‌ میلی کودک و غذا نخوردن او به هیچ وجه نباید باعث نگرانی مادر شود و نگرانی‌اش را به کودک منتقل کند زیرا کودک متوجه این نگرانی می شود و گاهی اوقات از آن لذت می‌برد بنابراین اگر فرزندتان اصرار به غذا نخوردن داشت تا پایان زمان صرف غذا صبر کنید و سپس به او بگویید: «هر وقت گرسنه شدی میتوانی نان و پنیر یا تخم مرغ بخوری» سپس غذایش را در یخچال بگذارید و در وعده بعد همان غذا را برایش سرو کنید. اگر کودک با شما موافقت کرد و این کار چند بار تکرار شد و غذایش را خورد، می‌توانید یک پاداش مناسب مانند یک دسر بعد از غذا یا اسباب بازی به او بدهید یا با او بازی کنید.


دکترنسرین السادات دوامی

متخصص کودکان و نوزادان-تغذیه و رشد- دارای بورد تخصصی اطفال

کانال تلگرام:https://t.me/drdavam


نکاتی که باعث رشد کودکان می شود

تغذیه کودکان و نکاتی که باعث رشد کودکان می شود

مشکلات رفتاری والدین شایعترین دلیل بد غذایی کودکان است

دومین علت مهم بد غذایی و شاید شایعترین علتی که با اآن مواجه هستیم، مسائل رفتاری والدین است. به عبارت دیگر، باید ببینیم رفتار والدین در رابطه با غذا خوردن و الگوی رفتاری آنها در برابر فرزندانشان چگونه است؟ چه انتظاری از فرزندانشان دارند و چه واکنش هایی دریافت می کنند؟ زیرا در سنین اولیه رشد، کودکان با وجود انتظار ما بسیار هوشمند هستند و میتوانند در برابر رفتارهای ما واکنش های مقابله ای نشان بدهند. در واقع، رفتارهای والدین می تواند گرایش به اشتهای بالا یا پایین کودکان را شکل بدهد.

 

الگوبرداری از غذا خوردن والدین

نکته دیگر اینکه نگاه کردن کودک به نحوه و الگوی غذاخوردن والدین، خواهر و برادر یا کسانی که کودک با آنها زندگی می کند بسیار مهم است. البته این تاثیرپذیری در کودکان زیر ۱ سال بسیار کمتر دیده میشود و این مساله در سنین بالای ۱ سال بیشتر است. به عنوان مثال خواب غذاخوردن یا نخوردن، طلب و میل به غذا، روش غذاخوردن و اشتهای به غذا در خواهر و برادر یا والدین می تواند روی کودک تاثیر بگذارد و او را به خوردن یا نخوردن غذا تشویق کند. جالب اینکه اگر یکی از این افراد که تماس بیشتری با کودک دارد دچار بی اشتهایی یا باد غذایی باشد روی کودک تاثیر می گذارد و می تواند باعث شود او هم این روند را پیش بگیرد و علاقه ای به غذا خوردن نداشته باشد.

البته کنار این مساله عوامل دیگری هم وجود دارند که مهم ترین آنها واکنش و رفتاری است که والدین در قبال غذا نخوردن یا بد غذا خوردن کودک از خود نشان میدهند. بیشتر والدین انتظار دارند کودکشان همانطوری غذا بخورد که خودشان میخورند؛ یعنی کودک به راحتی سرسفره یا سر میز بنشیند و خیلی آرام همه غذایی که جلویش می گذارند، بخورد و از غذایی که میخورد، لذت ببرد. این شرایط برای کودکان زیر ۲ سال غیرممکن است و انتظار منطقی و درستی نیست. بنابراین اولین مساله این است که والدین نیازهای کودک را براساسی مشاورهای که از متخصص تغذیه یا متخصص کودکان می گیرند، بشناسند. مادر باید بداند فرزندش در هر وعده چقدر باید غذا بخورد و چه بخورد؟ ایا کودک باید هر غذایی را با هر طعم و مزه ای یا با هر رنگ و لعابی دوست داشته باشد؟

فرزند تان را با سایر کودکان مقایسه نکنید

سیاری از مادران از بی اشتهایی و بد غذایی کودکشان شکایت دارند، در حالی که قد و وزن و شاخص های رشد کودک در وضعیت خوبی قرار دارد. قطعا اگر کودکی خوب غذا نخورد، قد و وزنش افزایش پیدا نخواهد کرد. ضمن اینکه کودک کاملا سالم است و هیچ مشکلی ندارد. این موضوع نشان می دهد نگرانی مادر بی مورد است و فقط به این دلیل که فرزندش را با سایر کودکان مقایسه می کند دچار نگرانی شده است.

در دادن وعده های غذایی نظم داشته باشید نظم در ساعت هایی که به کودکتان غذا یا میان وعده می دهید بسیار مهم است. کودک باید در وعده های مکرر با فواصل کم و با حجم کم تغذیه شود زیرا از یک سو حجم معده کودکان کوچک است و از سوی دیگر کودک میل به بازیگوشی دارد و میخواهد همراه با بازی، غذا یا میان وعده اش را بخورد بنابراین والدین باید حداکثر هر ۳ ساعت یکبار به کودکشان غذا یا میان وعده که میتواند شامل شیر، آجیل ها، میوه و… باشد، بدهند و حتما به انتخاب کودک توجه کنند. جالب است بدانید کودک حتی در سنین خیلی پایین هم غذای مورد علاقه اش را انتخاب می کند و والدین باید به انتخاب او احترام بگذارند. این مساله در سنین بالاتر پررنگ تر می شود، به نحوی که والدین باید اجازه بدهند فرزندشان حتی در انتخاب نوع ماده غذایی ای که خریداری می شود، مشارکت داشته باشد. اگر حس مشارکت تقویت شود میتواند کمک کند کودک بهتر غذایش را بخورد.

هرگز با زور به کودکتان غذا ندهید

سختگیری های بی مورد مانند نشاندن اجباری کودک سرسفره غذا یا حتی بستن او به صندلی یا محکم نگه داشتن کودک و خوراندن غذا با زور کارهایی است که برخی والدین هنگام غذا دادن به فرزند خردسالشان انجام می دهند. اجبار در غذا دادن به کودک باعث می شود او غذایش را پس بزند یا از دهانش بیرون بریزد و… این واکنش ها در مقابل اجبار و زور والدین برای غذاخوردن کاملا طبیعی است زیرا کودک اجبار را نمیپسندد.

مادران استرس خود را کنترل کنند

یکی از عواملی که در تمایل کودک به غذاخوردن بسیار تاثیرگذار و به رفتار والدین، به خصوص مادر مربوط است، آرامش محیط و مادر است. اگر مادر استرس و اضطراب غذاخوردن کودک را داشته باشد، یقینا بازخوردش را از سوی کودک دریافت خواهد کرد. به این ترتیب که کودک مقابله می کند و این استرسی و اضطراب را با جیغ زدن، پس زدن، گریه کردن، حتی ریختن غذا، پرت کردن بشقاب غذا و… نشان میدهد. بنابراین سعی کنید در این زمینه استرسی نداشته باشید و استرستان را به فرزندتان منتقل نکنید.

غذا ابزاری برای تشویق یا تنبیه کودکات نیست

فشار آوردن برای خوردن غذا موجب شرطی شدن کودکان می شود. پس کودک باید یاد بگیرد غذا خوردن فقط برای رفع گرسنگی و تامین نیازهای بدن است و والدین باید بدانند غذا نباید ابزار تشویق یا تنبیه کودک باشد. بد نیست بدانید جایزه و پاداش گاهی اوقات به نوعی باج دادن تبدیل می شود بنابراین والدین باید مراقب باشند پاداش به باج دهی تبدیل نشود. گاهی کودک بیماری و مشکل خاصی ندارد یا بداخلاقی می کند و غذایش را پس میزند. این رفتار در سنین زیر ۲ سال خیلی شایع است، اما معمولا در سنین بین ۲ تا ۵ سال که رفتار کودکان در حال شکل گیری است هم اتفاق میافتد. در این شرایط بسیاری از مادران وقتی میبینند کودکشان غذایش را نمی خورد، غذای دیگری برایش تهیه می کنند یا پیشنهاد میدهند فلان غذا را که دوست داری برایت درست می کنم. این کار اشتباه است.

کودک، به خصوص کودک بالای ۲ سال باید بداند غذایی که سرسفره برایش گذاشته می شود مربوط به اوست و باید بخورد. اصرار به بی میلی کودک و غذا نخوردن او به هیچ وجه نباید باعث نگرانی مادر شود و نگرانی اش را به کودک منتقل کند زیرا کودک متوجه این نگرانی می شود و گاهی اوقات از آن لذت میبرد بنابراین اگر فرزندتان اصرار به غذا نخوردن داشت تا پایان زمان صرف غذا صبر کنید و سپس به او بگویید: «هر وقت گرسنه شدی میتوانی نان و پنیر یا تخم مرغ بخوری» سپس غذایش را در یخچال بگذارید و در وعده بعد همان غذا را برایش سرو کنید. اگر کودک با شما موافقت کرد و این کار چند بار تکرار شد و غذایش را خورد، میتوانید یک پاداش مناسب مانند یک دسر بعد از غذا یا اسباب بازی به او بدهید یا با او یازی کنید.


دکترنسرین السادات دوامی

متخصص کودکان و نوزادان-تغذیه و رشد- دارای بورد تخصصی اطفال

کانال تلگرام:https://t.me/drdavam


آمار بازدید

  • 1
  • 35
  • 319
  • 27,987
  • 90,980
  • 333
  • فروردین ۱۷, ۱۳۹۹

طراحی ، بهینه سازی سایت و سئو اصفهان توسط دیجیتال مارکتینگ کلینیک24

تمامی حقوق مادی و معنوی سایت متعلق به دکتر نسرین السادات دوامی می باشد