مراقبت از بند ناف (متخصص اطفال)

مراقبت از بند ناف

مراقبت از بند ناف (متخصص اطفال)

مراقبت از بند ناف | ناف نوزادان بعد از تولد محل مناسبی جهت کلونیزاسیون ارگانیسم های مختلف می باشد. در صورت عدم رعایت بهداشت بندناف، بروز عفونت در این قسمت (امفالیت) می تواند زمینه ساز عفونت خون و عفونت های جدی تر و احیاناً تحدیدکننده حیات باشد. تاکید می شود بندناف خارج از پوشک نوزاد بدون پوشش نگهداری شود تا با ادرار و مدفوع شیر خوار آلوده نشود و همچنین از بکار بدون ناف بند روی آن خودداری شود.

استفاده از الکل یا بتادین و سایر مواد آنتی سپتیک به صورت روتین در مراقبت بندناف توصیه نمی گردد و بهترین روش مراقبت از بند ناف، خشک و تمیز نگه داشتن آن می باشد. در صورت آغشته شدن بندناف به ادرار یا مدفوع، تمیز کردن آن با آب و صابون کافی است. قابل ذکر است که تا زمانی که بندناف نیافتاده است حمام کردن نوزاد اشکال ندارد.

مراقبت از بند ناف یکی از مهم ترین عواملی هست که والدین باید حتما به آن توجه کامل داشته باشند، اگر در این زمینه دچار مشکل شدید باید حتما به متخصص اطفال مراجعه نمایید، اگر شما ساکن اصفهان هستید ما به شما خانم دکتر نسرین دوامی متخصص نوزادان اصفهان را پیشنهاد میکنم، اگر مسیر شما برای مراجعه به مطب خانم دکتر دور است میتوانید برای مشاوره با ایشان تماس حاصل فرمایید.

واکسن پنوموکک :

میکرب استرپتوکک پنومونیه که اولین بار در سال ۱۸۸۱ توسط لویی پاستور کشف شد، یک میکروارگانیسم گرم مثبت است که دارای ۹۰ نوع سروتایپ می باشد و کپسول پلی ساکاریدی آن دارای ویرولانس شدیدی استکه آنتی بادی مخصوص آن می تواند انسان را در مقابل بیماری مصون نماید. بیماری های مختلف پنوموککی مانند سپسیس، عفونت گوش میانی، پنومونی و عفونت مغز در بچه های کمتر از ۵ سال بیش تر شایع است. واکسن کنژوکه پنوموکک pcv) یا prevenar13) حاوی ۱۳ سرو تایپ میکرب پنوموکک است. واکسن پنوموکک بیشتر سروتایپ هایی که ایجاد بیماری می نمایند را پوشش می دهد.این واکسن شیرخواران و کودکان و افراد بزرگسال را در مقابل بیماری مصون می نماید.

یک نوع واکسن غیرکنژوگه به نام (ppv23)وجود دارد که حاوی ۲۳ سروتایپ این میکرب می-باشد که در کودکان بالای ۲ سال و افراد بزرگسال که برای ابتلا به بیماری پنوموکک مساعد هستند به کار می رود.

 

عفونت ادراری در کودکان :

عفونت های ادراری در کودکان به دلایل ذیل از اهمیت زیادی برخوردار است:

۱- شیوع بالا:

عفونت های ادراری بعد از عفونت های تنفسی شایع ترین عفونت در اطفال است و اگر کودکی تب کرد باید به فکر عفونت ادراری بود.

۲- مرگ ومیر بالا در کودکان:

در اوایل قرن بیستم حدود ۲۰٪ مبتلایان به عفونت های ادراری ازبین می رفتند ولی در حال حاضر به دلیل تشخیص به موقع و درمان مناسب این میزان به کم تراز ۱٪ رسیده است.

۳- ایجاد فشار خون:

تکرار عفونت موجب اسکار و ضایعه کلیه و در نهایت فشارخون می گردد و گاهی موجب آنسفالوپاتی هیپرتانسیو با علایمی مثل تشنج، اختلال هوشیاری و خونریزی مغزی می شود.

۴- نیمی از اطفال مبتلا به عفونت ادراری دچار یک بیماری زمینه ی ادراری مثل ریفلاکس ادراری، مثانه نوروژنیک و … می باشند. که این میزان در نوزادان ۷۰٪ است.

۵- نارسایی کلیه:

در صورت عفونت های مکرر ادراری امکان ایجاد رفلاکس نفروپاتی و در نهایت نارسایی کلیه وجود دارد. لازم به ذکر است که در اکثر کشورها مثل انگلستان حدود ۳تا۵٪ نارسایی های کلیه به علت ریفلاکس نفروپاتی بود ولی در ایران در برخی مطالعات بیش از ۳۰٪ بوده است. بررسی های رادیولوژیک اولیه شامل سونوگرافی و VCUG و SCAN DMSA است. اندیکاسیون های رادیولوژیک در عفونت ادراری در ۴ گروه ذیل خلاصه کرده اند:

۱. همه نوزادان

۲. همه پسران

۳. همه پیلونفریت ها

۴. هم عفونت های ادراری راجعه کودکان

نظرات و پیشنهادات خود را برای ما ارسال نمایید.


عوامل مستعدکننده عفونت ادراری

عوامل مستعدکننده عفونت ادراری

عوامل مستعدکننده عفونت ادراری |

ختنه نشدن پسران:

پسرانی که ختنه نشده باشند ۴ تا ۸ برابر پسرانی که ختنه شده‌اند، دچار عفونت ادراری می‌شوند.

جنسیت:

عفونت ادراری میان دختران، حداقل ۲ تا ۴ برابر پسران است.

نژاد:

عفونت ادراری در سفیدپوستان شایع‌تر از سیاه‌پوستان است.

عوامل ژنتیکی:

اقوام درجه یک کودکانی که سابقه عفونت ادراری دارند، بیشتر در معرض ابتلا به عفونت ادراری هستند.

عصبی بودن مثانه:

نگه داشتن زیاد ادرار، یبوست و برگشت ادرار از مثانه به حالب (میزنای) نیز از جمله مواردی هستند که کودک را مستعد ابتلا به عفونت ادراری خواهند کرد.

اقدامات مهم برای کودک مبتلا به عفونت ادراری

گرفتن نمونه ادراری به صورت استریل، اولین و مهم‌ترین گام در تشخیص عفونت ادراری است.

سونوگرافی کلیه، یکی از اقدامات مهمی که برای کودک مبتلا به عفونت ادراری انجام می‌شود که در آن انسداد، برگشت ادراری و اختلالات ساختاری مثانه و کلیه مشخص خواهد شد. در اکثر کودکان مبتلا به عفونت ادراری عکسبرداری از مثانه نیز لازم می‌شود. علاوه بر این اقدامات در برخی موارد اسکن کلیه هم لازم بوده و باید انجام شود.

روش درمان عفونت ادراری

اگر عفونت ادراری، مثانه یا کلیه را درگیر کرده باشد، درمان با آنتی‌بیوتیک خوراکی یا تزریقی به مدت ۷ تا ۱۴ روز توصیه می‌ شود. البته با درمان آنتی‌بیوتیکی مناسب، تب و سایر علائم بعد از ۲ یا ۳ روز بهبود پیدا می کند.

مصرف زیاد آب و تخلیه مثانه هر دو تا حداکثر هر سه ساعت یک بار، درمان یبوست، شستشوی دستگاه تناسلی از جلو به عقب، استفاده از لباس‌های زیر نخی و گشاد و شستشو و تعویض مکرر آنها، عدم نشستن در وان یا لگن، درمان کرمک در صورت وجود، ختنه و استفاده از آنتی‌بیوتیک مناسب در آنهایی که برگشت ادراری یا انسداد یا مثانه عصبی دارند می‌تواند به پیشگیری از عفونت ادراری کمک کند.

دوره درمان عفونت ادراری

طول دوره درمان عفونت ادراری بین ۱۰ روز تا ۲ هفته است. نکته مهم در مورد درمان عفونت ادراری آن است که وقتی درمان به پایان رسید حتما باید پیگیری‌های لازم انجام شود تا علت اصلی عفونت ادراری روشن شود. هدف از این پیگیری‌ها و بررسی‌ها آن است که از بروز عوارض آتی عفونت‌ جلوگیری شود. اگر کودکی دچار عفونت ادراری شود و این عفونت به کلیه او آسیب بزند، این کودک باید تا بزرگسالی از نظر فشار خون و دفع پروتئین در ادرار مورد بررسی قرار بگیرد.

گفتنی است؛ ۶۰ تا ۸۰ درصد دخترانی که به عفونت ادراری مبتلا می‌شوند، طی ۱۸ ماه پس از آن مجددا مبتلا خواهند شد.

 


دکتر نسرین السادات دوامی

تماس با ما


آمار بازدید

  • 0
  • 26
  • 308
  • 27,939
  • 91,051
  • 334
  • فروردین ۱۸, ۱۳۹۹

طراحی ، بهینه سازی سایت و سئو اصفهان توسط دیجیتال مارکتینگ کلینیک24

تمامی حقوق مادی و معنوی سایت متعلق به دکتر نسرین السادات دوامی می باشد