عفونت ادراری چیست؟

عوارض عفونت اداری

عفونت ادراری چیست؟

عفونت ادراری به دو شکل عفونت مثانه و کلیه بروز می‌کند. ادرار با درد از علائم آن و علت اصلی باکتری اشرشیا کولی است. زغال اخته درمان بدون داروی عفونت ادراری است.

علائم عفونت ادراری:

– علائم مربوط به دستگاه ادراری تحتانی (عفونت مثانه) عبارتند از: درد در بالای استخوان شرمگاهی یا پایین کمر، دفع ادرار همراه با درد و یا تکرر ادرار یا اضطرار برای ادرار (یا هر دو)

– علائم مربوط به دستگاه ادراری فوقانی (عفونت کلیه) عبارتند از: تب، حالت تهوع و استفراغ، درد پهلو، ادرار خونی (به ندرت) به همراه علائم مربوط به عفونت دستگاه ادراری تحتانی.

این علائم در افراد مسن و یا بسیار کم سن و سال ممکن است مبهم و یا نامشخص باشند.

– علائم ادرای در کودکان: در کودکان خردسال، ممکن است تنها علامت عفونت دستگاه ادراری (UTI) تب باشد. به دلیل فقدان علائم واضح‌تر، وقتی دختران کوچک‌تر از دو سال و یا پسران ختنه نشده کوچکتر از یک سال دچار تب می‌شوند، بسیاری از انجمن‌های پزشکی توصیه می‌کنند که کشت ادرار صورت بگیرد. ممکن است نوزادان خوب غذا نخورند، استفراغ کنند، بیشتر بخوابند، و یا نشانه‌های یرقان را از خود نشان دهند. در نونهالان، ممکن است بی‌اختیاری ادرار (از دست دادن کنترل مثانه) رخ دهد. در کودکان، عفونت‌های دستگاه ادراری با ریفلاکس مثانه به حالب (حرکت‌های غیرطبیعی ادرار از مثانه به حالب‌ها یا کلیه‌ها) و یبوست ارتباط دارد و هنگامی که عفونت دستگاه ادراری با تب همراه باشد، عفونت دستگاه ادراری فوقانی تلقی می‌گردد.

علت بروز عفونت ادراری چیست؟

عامل اصلی هر دو نوع عفونت مذکور اشرشیا کولی (اشرشیا کولی، نوعی باکتری گرم منفی از خانواده انتروباکتریاسه ‌است که بطور شایع در روده جانوران خونگرم وجود دارد) است که به‌طور معمول از طریق مجرای خروجی مثانه وارد آن می‌شود. (اعتقاد بر این است که این باکتری معمولاً از روده به مجرای خروجی مثانه منتقل می‌شود، و خطر این مسئله در زنان به علت آناتومی آن‌ها بیشتر است.) با این حال ندرتاً باکتری‌های دیگر، ویروس‌ها یا قارچ نیز ممکن است موجب آن شوند. عفونت‌های دستگاه ادراری معمولاً در زنان نسبت به مردان بیشتر رخ می‌دهد، به طوری که نیمی از زنان در طول زندگی خود حداقل به یک عفونت مبتلا می‌شوند. زیرا در زنان مجرای خروجی مثانه بسیار کوتاه‌تر بوده و به مقعد نزدیک‌تر است. عوامل دیگری که باعث عفونت ادراری می‌گردند شامل موارد زیر است:

  • رابطه جنسی: در زنان جوان فعال از نظر جنسی، فعالیت جنسی علت ۷۵-۹۰٪ عفونت‌های مثانه است و خطر عفونت با تعداد دفعات آمیزش جنسی رابطه دارد.
  • مصرف انواع خاص وسایل پیشگیری از بارداری: استفاده از اسپرم‌کش و دیافراگم برای پیشگیری از بارداری، جدای از تعداد دفعات آمیزش جنسی خطر ابتلا به UTI را افزایش می‌دهد.
  • بعد از دوران یائسگی: بعد از دوران یائسگی، عفونت ادراری بدلیل کمبود استروژن ممکن است شدیدتر شود.
  • سوند ادراری: سوند ادراری خطر ابتلا به عفونت‌های دستگاه ادراری را افزایش می‌دهد.
  • سابقه خانوادگی
  • دیابت: دیابت و سایر بیماری‌ها می‌توانند باعث اختلال در سیستم ایمنی بدن شده و در نتیجه باعث خطر عفونت‌های ادراری می‌شود.
  • ختنه نشده بودن: در میان کودکان، شیوع عفونت‌های دستگاه ادراری در پسران ختنه نشده با سن کمتر از سه ماه بیشترین میزان بوده و سپس دختران کمتر از یک سال در رده دوم قرار دارند.
  • داشتن پروستات بزرگ و سنگ کلیه: سنگ کلیه و یا پروستات بزرگ شده باعث حبس ادرار در مثانه و در نتیجه ابتلا به عفونت ادراری می‌شود.

راه‌های پیشگیری از عفونت ادرای

تعدادی از اقداماتی که تأثیر آن‌ها بر دفعات بروز عفونت دستگاه ادراری به اثبات نرسیده عبارتند از

  • استفاده از قرص‌ های ضدبارداری یا کاندوم
  • ادرار کردن بلافاصله پس از مقاربت
  • نوع لباس زیر مورد استفاده، شیوه‌های بهداشت شخصی پس از ادرار کردن و یا مدفوع کردن. و یا این که آیا فرد به‌طور معمول حمام می‌کند یا دوش می‌گیرد.

در افراد مبتلا به عفونت‌های مکرر، می‌توان از دوز پایین آنتی بیوتیک‌ها به‌عنوان اقدام پیشگیرانه استفاده کرد. در موارد غیرپیچیده، عفونت‌های دستگاه ادراری را می‌توان به‌راحتی با مصرف آنتی بیوتیک در یک دوره کوتاه درمان کرد، اگرچه مقاومت در برابر بسیاری از آنتی بیوتیک‌های مورد استفاده برای درمان این بیماری در حال افزایش است. در موارد پیچیده، ممکن است لازم باشد دوره‌های درمان طولانی‌تر شوند و یا نیاز به تزریق آنتی بیوتیک وریدی باشد. در صورتی که علائم در طی دو یا سه روز بهبود پیدا نکرد، لازم است آزمایش‌های تشخیصی بیشتری انجام گردد. در زنان، عفونت‌های دستگاه ادراری شایع‌ترین شکل عفونت‌های باکتریایی است و هر سال ۱۰٪ به میزان عفونت‌های دستگاه ادراری افزوده می‌شود.


دکترنسرین السادات دوامی

متخصص کودکان و نوزادان-تغذیه و رشد- دارای بورد تخصصی اطفال

کانال تلگرام:https://t.me/drdavami

 


پلاژیوسفالی (صاف شدن سر نوزاد):عوارض و درمان

جمجمه نوزاد بسیار نرم است تا مغز بتواند در طول یک سال نخست زندگی رشد کند. بنابراین اگر سر در یک موقعیت باقی بماند، ممکن است صاف شود. سندرم سر تخت زمانی بروز می‌یابد که جمجمه نرم نوزاد به دلیل وارد شدن فشار مکرر به یک بخش از سر در یک ناحیه صاف شود. بسیاری از نوزادان به دلیل خوابیدن مداوم در یک موقعیت دچار صاف شدن سر نوزاد می‌شوند. این عارضه در میان نوزادان نارسی که جمجمه‌شان بسیار نرم و شکل‌پذیر است، شیوع بالاتری دارد.

عوارض

ممکن است شکل کل سر، حتی صورت تغییر کند. چنانچه اقدامی برای درمان انجام نشود، شکل صورت به نظر نامتقارن خواهد شد و شکل فک نیز تغییر خواهد کرد. اگر سر نوزاد پس از ۳ ماهگی هنوز صاف باشد، کلاه حالت دهنده برای رفع حالت صافی سر تجویز می‌شود. ابتلا به صاف شدن سر نوزاد لزوماً به معنای اختلالات رشدی نیست. با این حال نوزدانی که سر صاف دارند، غالباً از سفتی عضلات گردن نیز رنج می‌برند. سفتی و گرفتگی عضلات گردن به دلیل جلوگیری از حرکت عادی کودک تاخیرهایی را ایجاد می‌کند.

درمان

اگر پزشک سندرم سر صاف را تشخیص دهد، یکی از درمان‌های زیر را با توجه به سن نوزاد و شدت عارضه پیشنهاد می‌دهد.

درمان از طریق تغییر موقعیت

  • زمان خواب و چرت زدن: هنگام خواباندن نوزاد، هر بار سرش را در یک جهت قرار دهید. برای این کار نوزاد را به گونه‌ای بخوابانید که سرش هر بار در بالا یا پایین تخت باشد. اگر تخت رو به دیوار باشد، نوزاد ناخودآگاه سر را می‌چرخاند تا داخل اتاق را ببیند، یا می‌توانید آویزی را بیرون تخت آویزان کنید تا توجه‌اش را جلب کند. جهتی را که کودک مایل به نگاه کردن به آن است، تغییر دهید تا کودک سرش را بچرخاند و فشار فقط بر یک سمت سر وارد نشود.
به هیچ وجه برای نگهداشتن سر نوزاد در یک جهت حوله لوله شده یا وسیله دیگری را در تخت قرار ندهید، چون با این کار احتمال خفگی و سندرم مرگ ناگهانی نوزاد افزایش می‌یابد.

  • زمان شیردهی و تغذیه: هر بار که با شیشه به نوزاد شیر می‌دهید، نوزاد را به یک سمت بخوابانید، اگر نوزاد از شیر مادر تغذیه می‌کند، این تغییر جهت خودبخود انجام می‌شود. تغییر موقعیت نوزاد هنگام تغذیه از وارد شدن فشار به ناحیه صاف جلوگیری می‌کند.
  • زمان نشستن: نوزاد را مدت طولانی در صندلی ماشین، صندلی نوزاد، آغوشی، کریر یا هر وسیله دیگری نگذارید که سرش روی یک محل قرار بگیرد.
  • زمان روی شکم قرار گرفتن نوزاد: هنگامی که نوزاد بیدار است، او را مدتی روی شکم قرار دهید، این کار برای رشد مهارت‌های حرکتی بسیار مهم است و با تقویت عضله‌های گردن از صاف شدن سر نوزاد جلوگیری می‌کند. قوی‌تر شدن عضله‌های گردن به نوزاد اجازه می‌دهد تا سر را هنگام خوابیدن به راحتی حرکت دهد و همیشه در یک حالت نگه ندارد.
  • طب فیزیکی: متخصص اطفال تمرین‌های اصلاحی مخصوصی را به والدین آموزش می‌دهد. انجام روزمره این تمرین‌ها دامنه حرکتی گردن نوزاد را افزایش می‌دهد. این تمرین‌ها باید در نهایت احتیاط و ملایمت اما به طور مستمر انجام شود.

کلاه اصلاحی

اگر نامتقارن بودن سر شدید باشد یا قرار دادن نوزاد در موقعیت مخالف تاثیری بر اصلاح وضعیت سر نداشته باشد، از کلاه یا بالش فرم‌دهی استفاده می‌شود. کلاه اصلاحی سبک است و از پوسته سخت نازکی ساخته می‌شود که داخل آن فوم کشیده شده است تا کاملاً راحت باشد. این کلاه با جذب فشاری که به ناحیه صاف وارد می‌شود و ممکن ساختن رشد جمجمه در فضای ایجاد شده به فرم‌دهی جمجمه کمک می‌کند.

کلاه اصلاحی باید ۲۳ ساعت در روز پوشیده شود و می‌توان آن را یک ساعت در روز، برای مثال هنگام شستن موهای نوزاد، برداشت. شکل کلاه باید هر یک تا دو هفته یک بار توسط متخصص تغییر داده شود. نوزاد معمولاً باید دو تا شش ماه از کلاه استفاده کند.

پیشگیری

  • تغییر وضعیت مرتب نوزاد در ساعات بیداری
  • کاهش دادن مدتی که نوزاد بی‌حرکت در وسایلی مانند صندلی ماشین، آغوشی، کریر و کالسکه قرار دارد.
  • حتماً نوزاد را در ساعات بیداری روی شکم قرار دهید و خودتان هم مراقبش باشید. به این ترتیب فشار از روی پشت سر کودک برداشته می‌شود و احتمال صاف شدن سر کاهش می‌یابد.
  • متخصصین اطفال توصیه می‌کنند که نوزاد را به پشت بخوابانید و در ساعات بیداری تحت نظارت خودتان مرتب روی شکم قرار دهید.

آمار بازدید

  • 0
  • 18
  • 304
  • 27,947
  • 90,920
  • 331
  • اسفند ۲۹, ۱۳۹۸

طراحی ، بهینه سازی سایت و سئو اصفهان توسط دیجیتال مارکتینگ کلینیک24

تمامی حقوق مادی و معنوی سایت متعلق به دکتر نسرین السادات دوامی می باشد